TREILER

Το παρόν Ιστολόγιο έχει σκοπό να περισώσει & να προβάλλει τη ρουμελιώτικη ιστοριολαογραφία -

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011

Η μάχη της Σέλιανης

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΣΕΛΙΑΝΗΣ
του Τάκη Ευθυμίου
Η Σέλιανη είναι περιοχή της ορεινής Σπερχειάδας, όπου έγινε μάχη μεταξύ του Μαχμούτ Πασά Δράμαλη και ντόπιων επαναστατών. Το χρονικό της μάχης, σύμφωνα με έρευνα του ιστοριοδίφη Γ. Αθ. Σκούρα, έχει ως εξής:
Το Μάιο του 1822, ισχυρά τουρκικά αποσπάσματα ξεκίνησαν από την Υπάτη με σκο­πό να σβήσουν κάθε εστία αντίστασης στη Δυτική Φθιώτιδα που αποτελούσε κυρίως το αρματολίκι του Πατρατζικίου, των Κοντογιανναίων.
Ένα από αυτά τα πολυάριθμα αποσπάσματα, με αρχηγό τον Κεχαγιά τού Δράμαλη Αχμέτ Νεπρεβίστα, ξεκίνησε να επιτεθεί και να καταλάβει τη Σέλιανη. Εκεί στρατοπέ­δευαν τότε αρκετά ελληνικά Σώματα, όπως των οπλαρχηγών Κοντογιάννη και Σαφάκα, των καπεταναίων Χαλμούκη, Πιστιόλη, Φαρμάκη, Αντρέα Σπανού και άλλων αγωνι­στών της περιοχής.
Ο Αντρέας Σπανός ή Σπαναντρέας ήταν Σελιανίτης. Είχε συγκροτήσει δικό του σώ­μα από καμιά πενηνταριά χωριανούς του και άντρες από τα γύρω χωριά, από την αρχή ακόμα της Επανάστασης. Για τη δράση του στον Αγώνα του απονεμήθηκε ο βαθμός του χιλίαρχου. Στη Σέλιανη είχε μεγάλη περιουσία και ένα αρχοντόσπιτο που του το είχε δωρίσει, πριν την Επανάσταση, ο Μουχορδάρ Πασάς. Με δικά του χρήματα συντηρούσε τους άντρες του και τους εξασφάλιζε και τα αναγκαία πολεμοφόδια.
Μόλις μαθεύτηκε ότι ισχυρό απόσπασμα κατευθυνόταν προς την περιοχή, κατα­στρώθηκε το σχέδιο άμυνας και της απόκρουσης του εχθρού. Έπιασαν όλα τα περάσματα πριν τη Σέλιανη και ταμπουρώθηκαν καλά στα γύρω υψώματα, ειδοποιώντας παράλληλα τον οπλαρχηγό Σκαλτσοδήμο στο Μακρυκάμπι και τους Καρπενησιώτες καπεταναίους στο Βελούχι.
Οι Τούρκοι, έχοντας εντολή να καταλάβουν το χωριό, επιτέθηκαν οργανωμένα στους καλά οχυρωμένους Έλληνες, ζητώντας συνεχώς ενισχύσεις. Ενισχύσεις όμως ζήτησαν και οι αμυνόμενοι από το Μακρυκάμπι και το Βελούχι.
Οχτώ ημέρες κράτησαν οι μάχες. Από ταμπούρι σε ταμπούρι και από σπίτι σε σπίτι οι αμυνόμενοι πολεμούσαν γενναία τους αριθμητικά υπέρτερους σε στρατιωτικές δυ­νάμεις και πολεμοφόδια εχθρούς.
Μετά από πολλές επιθέσεις οι Τούρκοι κατάφεραν τελικά να μπουν στο χωριό.
Οι καταστροφές που προξένησαν στο χωριό ήταν πρωτοφανείς. Αφού λεηλάτησαν τα σπίτια, έβαλαν φωτιά και τα έκαψαν. Η μανία τους ξέσπασε και στο σπίτι του Σπαναντρέα το οποίο το λεηλάτησαν και το έκαψαν, προκαλώντας ζημιές 30.000 γροσιών.
Δεν υπάρχουν συγκεκριμένες πληροφορίες για τα θύματα αυτής της μάχης, νεκρούς και τραυματίες.
Η σημασία της όμως ήταν καθοριστική για την έκβαση του Αγώνα, αφού καθυστέρη­σε η ανασύνταξη των δυνάμεων του Δράμαλη για αρκετές ημέρες και η συνέχιση της εκστρατείας του προς το Μωριά.
Σύμβολο τιμής και ευγνωμοσύνης προς εκείνους τους ηρωικούς αγωνιστές, είναι το περικαλλές μνημείο που ανεγέρθηκε από την τοπική Αδελφότητα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: