TREILER

Το παρόν Ιστολόγιο έχει σκοπό να περισώσει & να προβάλλει τη ρουμελιώτικη ιστοριολαογραφία -

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2011

Χρήστος Καγκαράς

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΓΚΑΡΑΣ
[Ο λαϊκός ζωγράφος]
(πηγή: Λεύκωμα «ΠΑΡΙΣΤΑΜΑΙ» της Δημοτικής Πινακοθήκης Λαμίας
& Ιστοσελίδα: http://www.xkagaras.gr/)
Ο Χρήστος Καγκαράς του Ηλία και της Φωτεινής, το γένος Σταμούλη, γεννήθηκε στις 15/1/1918 στη Γρανίτσα Ευρυτανίας, χωριό και των Ζαχαρία Παπαντωνίου και του Στέφανου Γρανίτσα και πέθανε στις 2/07/2010 στην Λαμία.
Την ανατροφή του ανέλαβε η γιαγιά του καθώς έμεινε ορφανός πριν ακόμη γίνει ενός έτους. Το 1930 αποφοίτησε από το Δημοτικό Σχολείο της Γρανίτσας.
Το 1932 και για ένα χρόνο υπήρξε τρόφιμος σε ορφανοτροφείο της Αθήνας.
Το 1933 αναζητά την τύχη του στην Αίγυπτο. Δεν καταφέρνει να εξασφαλίσει νόμιμη διαμονή και οι αρχές τον στέλνουν μετά από 6 μήνες πίσω στην Ελλάδα. 
 Μέχρι το 1940 γυρίζει από πόλη σε πόλη της Ελλάδας εργαζόμενος ως αγροτοποιμένας.
Το 1942 έδρασε στην περιοχή του Αγρινίου σαν αντιστασιακός κατά των Γερμανών. Μόλις η δράση του έγινε γνωστή και για να αποφύγει τη σύλληψη έφυγε στη Γρανίτσα. Το 1943 εντάσσεται στην ΕΠΟΝ και στο τέλος του ίδιου χρόνου κατετάγη στον ΕΛΑΣ, στο Σύνταγμα του Ζούλα. Το 1944 τραυματίζεται στο Βάλτο σε συγκρούσεις μεταξύ ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ και νοσηλεύεται στο νοσοκομείο του Αγρινίου.  Επιστρέφει στη Γρανίτσα διωγμένος από τις «εθνικές οργανώσεις» εξαιτίας της συμμετοχής του στον ΕΛΑΣ και το 1947 προσχωρεί στο «Δημοκρατικό Στρατό».
Συλλαμβάνεται στις 28 Μάρτη 1949. Δεν εκτελείται επί τόπου χάρη στην επέμβαση ταγματάρχη του κυβερνητικού στρατού τροφίμου επίσης του ορφανοτροφείου όπου είχε φιλοξενηθεί ο Καγκαράς το 1932. Αρχικά φυλακίζεται στο Μεσολόγγι. Τον μεταφέρουν σε διάφορες φυλακές: Αγρίνιο, Λευκάδα, Άμφισσα, Λαμία. Αποφυλακίζεται το 1952. Το 1953 ανοίγει στο Αγρίνιο ένα μικρό ατελιέ και ζει κάνοντας προσωπογραφίες.
Το 1954 γυρίζει και πάλι στη Γρανίτσα.  Το 1955 νυμφεύεται την Αγελλική Καγκαρά το γένος Μανιάτη με την οποία θα αποκτήσει 9 παιδιά. Από το 1954 έως το 1966 ασχολείται κυρίως με την αγιογραφία. Την περίοδο αυτή μαθήτευσε για ενάμιση χρόνο στο Άγιο Όρος, στη Μονή του Αγίου Διονυσίου, στο τμήμα ζωγραφικής.
Το 1966 γνωρίζεται από καλή σύμπτωση με τον αρχιτέκτονα Πάνο Τζελέπη, τον Κριστιάν Ζερβός, Ελληνογάλλο τεχνοκριτικό, εκδότη και γκαλερίστα στο Παρίσι για 50 χρόνια και τον Χρήστο Θεοδωρόπουλο. Το 1970 μέσω του Τζελέπη γνωρίζεται με τον Κώστα Σταυρόπουλο, τεχνοκριτικό. 
Το 1967 εγκαθίσταται μόνιμα στη Λαμία όπου έζησε και εργάστηκε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Ακολουθεί επιλεγμένη παρουσίαση έργων του.














Υ.Γ. Στο παρόν ιστολόγιο έγινε αυτή η μικρή αναφορά στο λαϊκό ζωγράφο Χρήστο Καγκαρά επειδή το ανεπανάληπτο έργο που άφησε διαπραγματεύεται θέματα παράδοσης & ιστορίας μ' έναν απίστευτο βιωματικό τρόπο που δεν έχει προγούμενο.
Ο ίδιος είχα την τύχει να τον γνωρίσω προσωπικά, όταν επισκεφθόμουν για παιδαγωγικούς σκοπούς το εργαστήριό του στη γειτονιά μου το Παγκράτι Λαμίας με τους μαθητές του 7ου Δημ. Σχολείου στους οποίους μιλούσε για την τέχνη του με μεράκι και αγάπη.
'Οσοι επισκέπτες της σελίδας επιθυμούν να γνωρίσουν περισσότερα για το ανεκτίμητο τεράστιο έργο του ας επισκέπτονται τη θαυμάσια ιστοσελίδα: "http://www.xkagaras.gr/ " που διαχειρίζονται τα παιδιά του.
Τάκης Ευθυμίου

Δεν υπάρχουν σχόλια: