TREILER

Το παρόν Ιστολόγιο έχει σκοπό να περισώσει & να προβάλλει τη ρουμελιώτικη ιστοριολαογραφία -

Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

Δολοφονικές απόπειρες κατά Καραϊσκάκη



Δολοφονικές απόπειρες κατά του Καραϊσκάκη
Του Θωμά Θεολόγη από το βιβλίο του: «Τ’ Άγραφα ανεξίτηλα γραμμένα»
Πηγή φωτο: «Η μηχανή του χρόνου»
1η: Η πρώτη οργανωμένη προσπάθεια κατά της ζωής του Καραϊσκάκη επιχειρήθηκε με τη συγκρότηση του Στρατοδικείου. Χάρη, όμως, στην ευστροφία του Καραϊσκάκη η θανατική ποινή μετε­τράπη σε απογύμνωση από όλα του τα αξιώματα, σε αποπομπή του και εξευτελισμό (Προκήρυξη της Προ­σωρινής Διοικήσεως της Ελλάδος).
2η: Αμέσως μετά τα ανωτέρω άρχισε η καταδίωξη του με εντολή του Μαυροκορδάτου και διώκτες τον Ν. Στορνάρη, Ι. Ράγκο, Λιακατά και τον Σούλτζα Κόρτζια από τουρκικής πλευράς! Ο εγκλωβισμός του στη Βράχα παρά λίγο να φέρει το προσδοκόμενο αποτέλε­σμα, αλλά στη δική του θέση θυσιάστηκε το πρωτοπαλλήκαρο του Αντ. Ζαραλής.

3η: Η Έξοδος του Μεσολογγίου είχε προγραμματιστεί για της 8 Απριλίου 1826. τόσον δε ο Καραϊσκάκης που είχε το στρατόπεδο του στον Πλάτανο Ναυπακτίας, όσον και οι Κ. Μπότσαρης, Ράγκος, Τσιόγκας από την Δερβέκιστα θα επιτίθεντο στους Τούρκους για να διευκολυνθούν οι πολιορκημένοι κατά την έξοδο. Ενώ η Έξοδος ανεβλήθη κατά δυο μέρες, πράγμα που οι της Δερβέκιστας γνώριζαν, ο Καραϊσκάκης δεν ενημερώ­θηκε για ν’ αποφύγει τον κίνδυνο τόσον από τον εχθρό, όσον και από τα ακραία καιρικά φαινόμενα εκείνων των ημερών. Αυτό δεν υποκρύπτει δόλο με στόχο τη ζωή του Καραϊσκάκη;
 
4η: Η πλέον καλοστημένη και κραυγαλέα απόπειρα δολοφονίας του Καραϊσκάκη συνέβη στις 16 Απριλίου 1827 στον Πειραιά. Ο σκηνοθέτης σήμερα θα κέρδιζε πρώτο βραβείο Oskar!
Οι επιχειρήσεις εκτοπισμού των Τούρκων από τις οχυ­ρές τους θέσεις μεταξύ Κερατσινίου και Φαλήρου έβαι­ναν πολύ καλά. Ευεργετικό ρόλο στην υποχώρηση των Τούρκων έπαιξαν 300 Αλβανοί που οχυρωμένοι σε μο­ναστήρι του Πειραιά, τους κάλυψαν με ηρωισμό. Αντιλαμβανόμενοι ότι ο περαιτέρω αγώνας τους θα ήταν άστοχος και θα τους στοίχιζε πολλά θύματα, δέχτηκαν τους όρους των Ελλήνων ν' αποχωρήσουν βάσει συν­θήκης και με τα όπλα τους. Ζήτησαν, επί πλέον τους Κ. Τζαβέλα, Κ. Μπότσαρη και Γ. Λογοθέτη ως ρεέμια (ομήρους). Ο Κ. Μπότσαρης δεν δέχθηκε. Αν το μυαλό σας δεν πήγε εκεί πού πήγε το δικό μου, επιτρέψτε μου να σας θυμίσω ότι ο Κ. Μπότσαρης ήταν κολλητός του Μαυροκορδάτου και γνωρίζοντας ή μαντεύοντας αυτό που θα συνέβαινε κατά την έξοδο των Αλβανών αρνήθηκε να μπει κι αυτός ρεέμι! Τώρα καταλάβατε;
Ο Καραϊσκάκης που έπιασε το νόημα με την πρώτη, προθυμοποιήθηκε - το επαναλαμβάνω - προθυμοποι­ήθηκε να πάρει τη θέση του Μπότσαρη, ελπίζοντας και προσευχόμενος ότι σε λίγο θα τερματιζόταν το μαρτύ­ριο του. Κατά την έξοδο των Γκέκηδων συνέβησαν δυο πράγματα: το πρώτο προμελετημένο, το δεύτερο αυθόρμητο κι απίστευτο! Ένας «βαλτός» - δεν χρει­άζεται να πούμε από ποιόν - ζήτησε επιτακτικά το όπλο ενός Γκέκα. Όπως, ίσως, γνωρίζετε, από ένα Γκέκα μπορείς να πάρεις πολλά πράγματα, αλλά το όπλο ποτέ! Ο Έλληνας τον πυροβόλησε και 230 Αλβα­νοί εκτελέστηκαν εν ψυχρώ! Οι φιλέλληνες έφριξαν και μας σιχάθηκαν, οι δε Church & Σία επέρριψαν τις ευθύνες στον Καραϊσκάκη! Το διανοείστε; Πόσο υπεύ­θυνος ήταν, προκύπτει από την συμπεριφορά των Αλβανών. Αντί να σπεύσουν και να τον εκτελέσουν πρώτο, ως όμηρο τους, αντιληφθέντες το σκηνικό τον κύκλωσαν και τον προστάτευσαν με τα σώματά τους. Οι άμοιροι δεν μπορούσαν να φαντασθούν ότι για τον Καραϊσκάκη εκείνη τη στιγμή ο θάνατος ήταν λύτρωση κι ο λόγος της παρουσίας του ανάμεσα τους. (Αν δεν ήταν πολλές οι πηγές, δεν θα το πίστευα αυτό το πε­ριστατικό).

5η: Πριν καλά - καλά περάσει μία εβδομάδα από τη «σφαγή» των Αλβανών, ήλθε - επί τέλους για τον Μαυ­ροκορδάτο - η ώρα της τελευταίας απόπειρας κατά της ζωής του πολύψυχου Καραϊσκάκη! Δεν ήταν τυχαίο που στις 22 Απριλίου 1827 οι Κρήτες εθελοντές παρέ­βησαν τις διαταγές τού Καραϊσκάκη κι άρχισαν τις «μπαλοθιές»! Η παράβαση έγινε από τους ηθικούς αυτουργούς που κουβάλησαν το κρασί στην πρώτη γραμμή. Λεν χρειάζεται να επαναλάβω το περιστατικό που ευθύνεται για τον σοβαρό τραυματισμό του Καραϊσκάκη, για τον θάνατό του στη συνέχεια. Χρειάζε­ται, όμως, να πω και θα το πω ευθαρσώς, τι οδήγησε τον Καραϊσκάκη στην αυτοκτονία, διότι περί αυτοκτο­νίας πρόκειται κι ας μην αυτοπυροβολήθηκε. Ο Κα­ραϊσκάκης έφτασε στον Κηφισό, δηλαδή στα χαρακώ­ματα των Τούρκων ιππεύοντας το τρίτο άλογο- επανα­λαμβάνω: το τρίτο άλογο !!! Έφτασε μέχρι εκεί καβάλα, για να τον βλέπουν... για να τον πυροβολούν, για να τον σκοτώσουν! Ήταν Χριστιανός, ήταν στρα­τηγός, ήταν χιλιοδαφνοστεφανωμένος και δεν ταίριαζε ν' αυτοχειριασθεί.

Αντιλαμβάνομαι πόσο δύσκολο είναι ν' ανατρέψει κα­νείς πακτωμένες πεποιθήσεις 180 ετών, αλλά δεν μου λείπει το θάρρος και σας έκανα κοινωνούς των συλλο­γισμών που με οδήγησαν σ' αυτήν την διελκυστίνδα κι ας φαίνεται αδύνατον να κερδίσει αυτός πού βρίσκεται μόνος από τη μία μεριά, ενώ από την άλλη τραβούν το σχοινί αμέτρητοι!

Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου

Δεν υπάρχουν σχόλια: