Παπαδάσκαλος

 

Παπαδάσκαλος – Μια Πολυδιάστατη μορφή της παλιάς Ελλάδας

Ήταν χρόνια δύσκολα εκείνα, φτωχά και τραχιά, τότε που ο λόγος του Θεού και το φως της γνώσης βάδιζαν μαζί, μέσα από τα ίδια χέρια και την ίδια ψυχή. Στα χωριά μας, όπου η αγραμματοσύνη απλωνόταν σαν σκιά, φάνηκαν οι πρώτοι παπαδάσκαλοι, μορφές ιερές και τιμημένες, που σήκωσαν στους ώμους τους τον σταυρό της διδασκαλίας και της πίστης.

Με ράσο μαύρο, καλυμμαύκι στο κεφάλι και καρδιά γεμάτη φλόγα, γύριζαν τα χωριά κρατώντας το Ευαγγέλιο στο ένα χέρι και την κιμωλία στο άλλο. Ούτε μισθούς γνώριζαν ούτε ωράρια· ζούσαν με τα λίγα, με τα δώρα της αγάπης των χωρικών — ένα κοτόπουλο, λίγα αυγά, καμιά φραντζόλα ψωμί — μα το χαμόγελό τους ήταν γεμάτο ευγνωμοσύνη. Γιατί ήξεραν πως δεν δούλευαν για το ψωμί, μα για την ψυχή του τόπου.

Στο χωριό μου, θυμούνται ακόμα με συγκίνηση τους δυο παπαδάσκαλους: τον παπαλίτα της Ζιώψης και τον παπαγιώργη του Αη Γιώργη. Άνθρωποι ακούραστοι, με πνεύμα φωτεινό και πίστη βαθιά, ύψωσαν σχολεία, οργάνωσαν εκκλησιές, στάθηκαν δίπλα στους φτωχούς και στα παιδιά τους σαν πατέρες αληθινοί. Με μια βέργα στο χέρι και μια προσευχή στα χείλη, πάλευαν να φέρουν φως εκεί που πριν βασίλευε το σκοτάδι της αμάθειας.

Πολλοί λένε πως ήταν αυστηροί, και ήταν. Μα η αυστηρότητά τους δεν είχε κακία· είχε αγωνία. Γιατί ήξεραν πως μέσα απ’ το σκληρό χέρι έπρεπε να γεννηθεί ο σωστός άνθρωπος. Και αν καμιά φορά το χέρι υψωνόταν, η καρδιά τους πονούσε πιο πολύ απ’ του μαθητή.

Ο παπαγιώργης, ιδίως, ήταν άνθρωπος δράσης. Έστησε ενορία, έφερε σχολείο, φρόντισε για την πρόοδο και την ευημερία του χωριού του. Κι όταν οι δύσκολοι καιροί το ρήμαξαν, στάθηκε πάλι εκεί, με την ίδια καρδιά, να ξαναχτίσει απ’ την αρχή ό,τι γκρέμισε ο πόλεμος.

Σήμερα, που τα σχολεία γέμισαν βιβλία και οι εκκλησιές στέκουν στολισμένες, λίγοι θυμούνται εκείνους τους απλούς, ταπεινούς ανθρώπους που κράτησαν μαζί το φως του σταυρού και το φως της γνώσης. Μα όσοι τους γνώρισαν, ξέρουν καλά πως οι παπαδάσκαλοι δεν ήταν απλοί δάσκαλοι ή ιερείς· ήταν οι ήρωες της ψυχής, οι σπορείς του πνεύματος που μπόλιασαν την Ελλάδα με φως, πίστη και ανθρωπιά.