"Η λαϊκή σοφία", βιβλιοπαρουσίαση

 

«Η λαϊκή σοφία»
[Το νέο πνευματικό δημιούργημα του λαογράφου Γιώργου Ζούγρου]

 

Με συγκίνηση που βαθαίνει και γίνεται σχεδόν ιερή σιωπή, στέκομαι μπροστά στο νέο πνευματικό ξεπεταρούδι του αγαπητού συναδέλφου δασκάλου και λαογράφου Γιώργου Ζούγρου, ενός ανθρώπου που δεν πλάθει απλώς λόγο, αλλά σκαλίζει μνήμη και ανασταίνει ψυχές.

Στις σελίδες του δεν κατοικούν μόνο σκέψεις, ανασαίνουν βιώματα, ριζώνουν παραδόσεις, αντηχούν φωνές παλιές, ξεχασμένες στα κατώφλια του χρόνου. Κάθε λέξη του είναι ποτισμένη με ιδρώτα ζωής και φως καρδιάς, είναι ο αντίλαλος μιας Ελλάδας που δεν σιώπησε ποτέ, μα περιμένει να την αφουγκραστούμε ξανά. Δεν επιδιώκει τον εντυπωσιασμό, αλλά υπηρετεί το βίωμα. Και γι’ αυτό συγκινεί  βαθιά, αληθινά, σχεδόν τελετουργικά.

Η προσήλωσή του στη λαϊκή γλώσσα και τη ντοπιολαλιά δεν αποτελεί απλώς επιλογή ύφους, είναι στάση ζωής, είναι χρέος. Σαν άγρυπνος φύλακας στέκεται απέναντι στη φθορά και τη λήθη, υψώνοντας γέφυρες ανάμεσα στο χθες και το σήμερα. Μέσα από τα δημοτικά τραγούδια, τις διηγήσεις των γερόντων, τα ήθη, τα έθιμα και τις άγραφες αλήθειες του λαού, ξετυλίγεται ένας κόσμος που δεν ανήκει στο παρελθόν,  αλλά επιμένει, αντιστέκεται, ζει.

Και είναι ακριβώς αυτή η ειλικρίνεια, σχεδόν εξομολογητική, που συγκλονίζει. Ο συγγραφέας δεν κρύβεται, ομολογεί πως κάθε του γραφή γεννιέται μέσα από πόνο. Όμως αυτός ο πόνος δεν βαραίνει, απλά μετουσιώνεται σε δημιουργία, σε λόγο ζεστό κι ανθρώπινο, σε γραφή που δεν κυλά με μελάνι, αλλά με αίμα καρδιάς, όπως θα ’λεγαν και οι παλιοί.

Το έργο «Η Λαϊκή Σοφία» δεν είναι απλά ένα βιβλίο. Είναι ένα κάλεσμα επιστροφής στις ρίζες, στις αξίες, στην καθάρια πηγή του εαυτού μας. Είναι ένα προσκλητήριο μνήμης και συνείδησης, ένα άναμμα φωτιάς μέσα στον σύγχρονο άνθρωπο που κινδυνεύει να λησμονήσει από πού έρχεται.

Ως συνάδελφος και συνοδοιπόρος στον δρόμο της παιδείας και του λόγου, νιώθω βαθύ σεβασμό και θαυμασμό για το ήθος, τη γνησιότητα και τη δύναμη της γραφής του φίλτατου Γιώργου.  Ένα τέτοιο πόνημα δεν διαβάζεται απλώς, αλλά βιώνεται. Και αφήνει μέσα μας ίχνος ανεξίτηλο, σαν πατημασιά σε χώμα πατρογονικό.

Εύγε, φίλτατε Γιώργο!

Καλοτάξιδο να είναι το έργο σου στα πελάγη της γνώσης και της μνήμης και εύχομαι ολόψυχα να βρει λιμάνι στις καρδιές των ανθρώπων που ακόμη λατρεύουν την λαϊκή μας παράδοση…

Με εκτίμηση
Τάκης Ευθυμίου