Μαραντόνα: Το χέρι του θεού ως εκίκηση

 

ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΩΣ ΕΚΔΙΚΗΣΗ

Μεξικό, καλοκαίρι του 1986. Ο ήλιος έκαιγε αλύπητα πάνω από την Πόλη, μετατρέποντας το στάδιο Αζτέκα σε έναν τεράστιο κρατήρα γεμάτο φως, ιδρώτα και προσμονή. Περισσότεροι από εβδομήντα χιλιάδες άνθρωποι είχαν γεμίσει τις εξέδρες, δημιουργώντας έναν βόμβο που έμοιαζε με ήχο θύελλας. Σημαίες κυμάτιζαν στον αέρα, τύμπανα αντηχούσαν ασταμάτητα και οι φωνές χιλιάδων λαρυγγιών ενώνονταν σε μια ενιαία κραυγή. Όμως κάτω από αυτή τη γιορτή του ποδοσφαίρου υπήρχε κάτι σκοτεινότερο. Κάτι που δεν φαινόταν στις τηλεοπτικές κάμερες και δεν μπορούσε να αποτυπωθεί στα στατιστικά ενός αγώνα. Στο χορτάρι του Αζτέκα δεν επρόκειτο να συγκρουστούν μόνο δύο εθνικές ομάδες. Θα συγκρούονταν δύο μνήμες, δύο τραύματα και δύο διαφορετικές εκδοχές της ιστορίας.

Τέσσερα χρόνια νωρίτερα, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το Μεξικό, στα παγωμένα και αφιλόξενα νησιά των Φώκλαντ, είχε διεξαχθεί ένας πόλεμος που κράτησε λίγες μόνο εβδομάδες, αλλά άφησε πληγές που δεν θα έκλειναν ποτέ πραγματικά. Για τον υπόλοιπο κόσμο ήταν μια σύντομη στρατιωτική σύγκρουση ανάμεσα στην Αργεντινή και τη Μεγάλη Βρετανία. Για τους Αργεντινούς, όμως, ήταν κάτι πολύ περισσότερο. Ήταν μια εθνική ταπείνωση χαραγμένη βαθιά στη συλλογική τους συνείδηση. Χιλιάδες νεαροί στρατιώτες, πολλοί από αυτούς σχεδόν παιδιά, στάλθηκαν στα νησιά με ελλιπή εξοπλισμό, ελάχιστη εκπαίδευση και μια αφελή πίστη ότι υπηρετούσαν έναν δίκαιο σκοπό. Βρέθηκαν αντιμέτωποι με το ψύχος, την πείνα, την εξάντληση και έναν εχθρό πολύ καλύτερα οργανωμένο και προετοιμασμένο.

"Α.Ε. ΚΕΡΑΥΝΟΣ" Μνήμες-Ποδόσφαιρο & ψυχή

"Μνήμες, ποδόσφαιρο και ψυχή" σ' ένα μοναδικό φωτογραφικό λεύκωμα

Με βαθιά συγκίνηση και ιδιαίτερη χαρά, σας παρουσιάζουμε την επερχόμενη έκδοση ενός ξεχωριστού φωτογραφικού λευκώματος, έργο ζωής του αγαπημένου δασκάλου, συνταξιούχου εκπαιδευτικού και συγγραφέα Τάκη Χρ. Ευθυμίου, με καταγωγή από τον Άγιο Γεώργιο Τυμφρηστού.
Ένας πραγματικός δάσκαλος με “Δ” κεφαλαίο, που δεν δίδαξε μόνο γράμματα, αλλά και αξίες, ήθος και αγάπη για τον τόπο και την ιστορία του. Με τη γνωστή του ευαισθησία και την αγάπη του για την τοπική παράδοση και τον αθλητισμό, ο κ. Ευθυμίου δημιούργησε ένα λεύκωμα-θησαυρό.
Πρόκειται για μια ανθρώπινη, ιστορική και συναισθηματική καταγραφή της πορείας του Κεραυνού Αγίου Γεωργίου – της ομάδας-σύμβολο της περιοχής – από τις αρχές της δεκαετίας του ’50 μέχρι και σήμερα. Μέσα από τις σελίδες του, ξετυλίγεται η ιστορία μιας ομάδας που υπήρξε κάτι πολύ περισσότερο από ένα αθλητικό σωματείο: ήταν σημείο αναφοράς, κοινωνικός πυρήνας και πηγή υπερηφάνειας για ολόκληρη την κοινότητα.

Το θηρίο της Μαυρομαντήλας στο Μεράλι

ΤΟ ΘΗΡΙΟ ΤΗΣ ΜΑΥΡΟΜΑΝΤΗΛΑΣ ΣΤΟ ΜΕΡΑΛΙ

Του Παναγιώτης Δημάκη, υπεύθυνου ιστορικού αρχείου Δήμου Αμφίκλειας-Ελάτειας      

Φωτό 1. Ποταμόσκυλο βίδρα σε φώτο Asalafa- deri δεινού φωτογράφου και ερευνητή τής τοπικής Ορνιθοπανίδας.* Το «ποταμόσκυλο» ή βίδρα (Lutra-Lutra), είναι ένα παράξενο πλάσμα, βγαλμένο μέσα από τα παραμύθια. To περιέγραφαν οι ηλικιωμένοι στους νεότερους, και ισχυρίζονταν ότι το έβλεπαν κατά καιρούς τις νύχτες να σέρνεται μέσα στους καλαμιώνες και στα νερά. Για πολλά χρόνια θεωρείτο απειλούμενο είδος αλλά επιβίωσε σε προστατευόμενες περιοχές, και έκανε πάλι τήν εμφάνισή του, επιβεβαιώνοντας τον μύθο, μάλιστα θεωρείται και δείκτης καθαρότητος, τών υδάτων. Είναι ένα κρυπτικό, σαρκοφάγο, αδηφάγο θηλαστικό τής χώρα μας, ενός και πλέον μέτρου μήκους και ανήκει στην ίδια οικογένεια, με τις νυφίτσες και τα κουνάβια. Η όψη του όμως επιβεβαιώνει το λαϊκή του ονομασία «ποταμόσκυλο». Η παρουσία του σήμερα, στήν Χώρα τής Ελάτειας, επαναφέρει μια αμυδρή εικόνα, τών Ελατικών Πεδίων τής τοπικής ιστορίας

Το ποταμόσκυλο *, φωτό 1, η βίδρα, αποτελεί πηγή μυθολογικών αφηγήσεων, γιατί ώς υδρόβιο και νυκτόβιο πλάσμα, με φευγαλέα παρουσία, θηρευτή τής Νύχτας, σπάνια ήταν ορατή, γιατί η διαβίωση της, σε βαθειά και καθαρά, ρέοντα ύδατα, καθόριζε και τήν ποιότητα τών υδάτων αυτών. Μάλιστα φώλιαζε, σε υποβρύχια δαιδαλώδη αμφίστομα καταφύγια, με διπλή είσοδο- έξοδο, στήν παρόχθια πυκνή βλάστηση, όπου ασφαλής και αόρατη διαβίωνε, με τα μικρά της. Το θηλαστικό αυτό, με τήν φασματική παρουσία, πού εξήψε τήν φαντασία τών παροικούντων, παραποταμίων πληθυσμών, είχε σχεδόν εξαφανιστεί, από τα πολύυδρα Ελατικά Πεδία, πού διέτρεχε ο θεϊκός Κηφισός, " ..ειλιγμένος ώς Δράκων..." φωτό 2, δεχόμενος πρός τήν έξοδο του, στα στενά τών Παραποταμίων και το υδατικό φορτίο, τού Λευτιάνου, τής Σέλκης φωτό 3, τών "ματιών" τής Σκαφίδας, τής Κ'νέτας, τής Μαυρομαντήλας και άλλων αναβρυζόντων μικροπηγών, πού δημιουργούσαν τενάγη, υγρολείβαδα και βαλτοτόπια, σκεπασμένα με βατραχοκοίλες και ελόβια φυτά, έντομα, όπως τα κουνούπια, πού ήσαν θανατηφόροι φορείς ασθενειών, πού μείωναν τον αγροδίαιτο πληθυσμό, και έβράχυναν τον βίο τών κατοίκων.

Ο "Κεραυνός" δεκαετίας 1950

ΘΥΜΗΤΑΡΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ

[Παλιές φωτογραφίες από τον Άγιο Γεώργιο Φθιώτιδας]

Η Ευρυτανία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1896

Η ΕΥΡΥΤΑΝΙΑ ΣΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ 1896
ΙΩΑΝΝΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ από ΚΕΡΑΣΟΧΩΡΙ ΑΓΡΑΦΩΝ

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1896, αγωνίστηκε στο άλμα επί κοντώ και ο αγραφιώτης Ιωάννης Θεοδωρόπουλος από το Κερασοχώρι Ευρυτανίας, ο οποίος ήταν αθλητής του Εθνικού Γυμν. Συλ. Αθηνών.
Με άλμα 2.60 κατατάχθηκε τρίτος ισοβαθμήσας με τον συμπατριώτη του Ευάγγελο Δαμάσκο και κατέκτησαν το χάλκινο μετάλλιο. Το άλμα επί κοντώ ήταν ένα αγώνισμα στο οποίο κυριαρχούσαν εκείνη την εποχή οι Αμερικανοί αθλητές, οι οποίοι και κατέκτησαν τις δύο πρώτες θέσεις. Ο Γουίλιαμ Χόιτ, που πέρασε το 3.30, πήρε το χρυσό μετάλλιο και ο Άλμπερτ Τάιλερ, που πέρασε το 3.20, πήρε το αργυρό. Το χάλκινο μετάλλιο πήραν από κοινού οι Θεοδωρόπουλος και Δαμασκός με 2.60 και την πέμπτη θέση ο άλλος Έλληνας ο Ξυδάς με 2.40 !

Το αγώνισμα διεξήχθη στις 10 Απριλίου 1896 στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας. Πέντε αθλητές από δύο χώρες (Ελλάδα και Ηνωμένες Πολιτείες) πήραν μέρος στον αγώνα, με εκείνους των Η.Π.Α. να κατακτούν τις δύο πρώτες θέσεις και τους Έλληνες να μένουν στις υπόλοιπες τρεις.

Στέφανος Σταμέλλος... Μαραθωνοδρόμος

Ένα τιμητικό αφιέρωμα… στο Στέφανο Σταμέλλο

file:///C:/Users/Stefanos/Downloads/EYP_1511_005_CMYK%20(1).pdf

«Ευρυτανία. Ένας τόπος ξεχωριστός. Έντονος και σιωπηλός μαζί, ακραιφνής, γεμάτος κρυμμένο πλούτο. Όσοι γεννήθηκαν εδώ και όσοι έχουν λίγα κύτταρα από την Ευρυτανία, δεν μπορεί παρά να κουβαλούν κάτι απ΄ όσα είναι. Κάθε εβδομάδα θα γνωρίζουμε κάποιον Ευρυτάνα και θα ανακαλύπτουμε όσα φέρει από τον τόπο του. Επώνυμος ή ανώνυμος, επιτυχημένος ή αφανής ήρωας της καθημερινότητας, κάτοικος Ευρυτανίας ή ‘‘µακρινός’’ Ευρυτάνας. Ας τον γνωρίσουμε…»

«Αφορμή για να είναι αυτή την εβδομάδα ο Στέφανος Σταμέλλος, ο Ευρυτάνας της εβδομάδας, ήταν η σημαντική διάκρισή του στον φετινό Αυθεντικό Μαραθώνιο που πραγματοποιήθηκε πριν λίγες μέρες στην Αθήνα, συμμετέχοντας για 5η συνεχόμενη φορά και καταφέρνοντας να επιτύχει έναν πολύ καλό χρόνο. Πραγματική όμως αιτία είναι η σπουδαία και ξεχωριστή αεικίνητη ενέργειά του και η δυναμική παρουσία του σε τόσους πολλούς και διαφορετικούς χώρους, διατηρώντας παράλληλα την εγγενή ευγένεια και την ορεσίβια στωικότητά του. Ο Στέφανος έχει ένα πλούσιο βιογραφικό σε δράσεις και πρωτοβουλίες και ανέπτυξε έντονη κοινωνική και πολιτική δραστηριότητα για αρκετά χρόνια στο χώρο της αριστεράς, καθώς και οικολογική δραστηριότητα σε τοπικούς φορείς και Κινήσεις Πολιτών για τον Μαλλιακό, την Οίτη, τον Σπερχειό κλπ. Είναι ιδρυτικό µέλος των Οικολόγων Πράσινων από τους οποίους αποχώρησε διαφωνώντας µε την συμμετοχή της πολιτικής οικολογίας στην κυβέρνηση, ενώ ξεχωριστή ήταν και η συμμετοχή του στο ∆ημοτικό Συμβούλιο του ∆ήμου Λαμιέων για την τριετία 1991-1994. Πραγματικός λάτρης της φύσης και του βουνού και πάντα στενά συνδεδεμένος µε την Ευρυτανία, δεν σταματάει μέρα να αποδεικνύει το δέσιμο αυτό και να προσπαθεί να διαβάσει την ‘‘σοφία’’ τους. Ο Στέφανος είναι σίγουρα ένας Ευρυτάνας που μπορεί µε την πορεία του και την στάση του να µας διδάξει πολλά και σίγουρα θα πρέπει να σταθούμε στην απάντησή του για το όραμά του για την Ευρυτανία…»

Δες εδώ όλο το αφιέρωμα: 

file:///C:/Users/Stefanos/Downloads/EYP_1511_005_CMYK%20(1).pdf

Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου

Ν. Γεωργαντάς, Ολυμπιονίκης

ΝΙΚΟΣ Π. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ ΧΑΛΚΙΝΟΣ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗΣ

στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ το 1904 στη δισκοβολία

[Η πιθανή καταγωγή τού πατέρα του από τη Ζιώψη Φθιώτιδας]

Ο Πάνος Σπ. Γεωργαντά από τον Άγιο Γεώργιο Φθιώτιδας (παλιά Ζιώψη) ανακάλυψε σ’ ένα παλιό μπαούλο του σπιτιού του ένα φάκελο με παλιά αποκόμματα της εφημερίδας «Αθλητικής Ηχώς» με αναφορές στον Ολυμπιονίκη Νίκο Π. Γεωργαντά. Τότε θυμήθηκε ότι ο πατέρας του τού είχε μιλήσει ότι ο παππούς του Σπύρος Γεωργαντάς (προσπάππος δικός του) είχε κι ένα αδερφό που γεννήθηκε στη Ζιώψη και  σύναψε και δεύτερο γάμο σε άλλο μέρος, πιθανόν στη Στενή Αρκαδίας επειδή εκεί φαίνεται γεννημένος ο Νίκος.

Δυστυχώς δεν υπάρχουν γραπτά στοιχεία τόσο παλιά για να τα διασταυρώσουμε. Αναφέρουμε αυτές τις μαρτυρίες με κάθε επιφύλαξη και με την προτροπή αν κάποιος από τους ηλικιωμένους κατοίκους του χωριού μας από το σόι των Γεωργανταίων γνωρίζει κάτι σχετικό να μας ενημερώσει άμεσα επειδή, όπως καταλαβαίνετε, αν ισχύει κάτι τέτοιο είναι πολύ σημαντικό για το χωριό μας. Πάντως οι Γεωργανταίοι υπήρξαν αγωνιστές της επανάσταση του 1821, κατοίκησαν προεπαναστατικά στη Ζιώψη και ο γενάρχης τους Γεώργιος έφερε δύο επίθετα: Γιαβρόπουλος και Γεωργαντάς σύμφωνα με στοιχεία από το βιβλίο του Νικ. Κ/.Αντωνόπουλου «Γενεαλογικοί Κλάδοι & Οικογένειες της τέως Κοινότητας Αγίου Γεωργίου Φθιώτιδας». Ούτε σ’ αυτό το βιβλίο όμως υπάρχουν πιο συγκεκριμένα στοιχεία για τον πατέρα του Ολυμπιονίκη.

Παρακάτω παραθέτουμε βιογραφικά στοιχεία του Νίκου Γεωργαντά που αναφέρει η ΒΙΚΗΠΑΙΔΕΙΑ

Η ίδρυση του ΚΕΡΑΥΝΟΥ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΜΑΧΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΩΝ ΤΟΥ «ΚΕΡΑΥΝΟΥ» ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ 

  (12-8-2013)

Η ιστορική ίδρυση του «Κεραυνού» Αγίου Γεωργίου

Στο γήπεδο του Αγίου Γεωργίου Φθιώτιδας στις 12-8-2013 πραγματοποιήθηκε τιμητική εκδήλωση που περιελάμβανε φιλική συνάντηση μεταξύ των παλαίμαχων Λαμίας & «Κεραυνού» Αγίου Γεωργίου, απονομές αναμνηστικών στους πρώτους παλαίμαχους ποδοσφαιριστές του Κεραυνού και σε τρεις διαχρονικούς πιστούς οπαδούς καθώς και απονομή τιμητικών πλακετών στους Αγιωργίτες διαιτητές που διέπρεψαν σε όλες τις εθνικές κατηγορίες ποδοσφαίρου.

Η εκδήλωση αυτή ήταν η απαρχή μιας φιλότιμης και αξιέπαινης προσπάθειας μερικών βετεράνων ποδοσφαιριστών του Κεραυνού να ιδρύσουν «Όμιλο παλαίμαχων ποδοσφαιριστών & φίλων του Κεραυνού» με σκοπό ν’ αποτελέσει το εφαλτήριο για αθλητικά & πολιτιστικά δρώμενα. Με αφορμή αυτή τη συνάντηση ο γράφων Τάκης Ευθυμίου αναφέρθηκε συνοπτικά στην ιστορία ίδρυσης του Κεραυνού, λέγοντας, μεταξύ των άλλων, τα εξής:

«…Ας αφήσουμε για λίγο τη σκέψη μας να περιπλανηθεί ανάδρομα μερικές δεκαετίες πίσω, ξυπνώντας μνήμες αλαργινές στους παλιότερους & αποκομίζοντας μερικές γνώσεις στους νεότερους.

1950. Μια νεανική αγιωργίτικη παρέα με αστείρευτο μεράκι για το ποδόσφαιρο, ίδρυσε στο χωριό μας μια ποδοσφαιρική ομάδα, που έφερε αρχικά τον ανεπίσημο τίτλο «Αστέρας». Αργότερα, το 1959 αναγνωρίστηκε επίσημα από την πολιτεία κι έφερε την επωνυμία «Αθλητική Ένωση Αγίου Γεωργίου». Κατόπιν προστέθηκε και ο τίτλος «Κεραυνός», ώστε τα αρχικά να σχηματίζουν τη λέξη Α.Ε.Κ. αφού οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές ήταν Αεκτζήδες.

Οι πρωτεργάτες αυτής της κίνησης που αποτέλεσαν και την πρώτη σύνθεση της ομάδας

"ΚΕΡΑΥΝΟΣ"

Δεκαετία ’60. Ο ποδοσφαιριστής του «ΚΕΡΑΥΝΟΥ» ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ 

Μυλωνάς Κώστας ποζάρει με παράγοντες της ομάδας.

Φωτο: Αρχείο φωτογράφου Κώστα Μυλωνά

Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου

Λεωνίδας Γιαννέλος

«Έφυγε για τη γειτονιά των αγγέλων» το ποδοσφαιρικό ίνδαλμα της Φθιώτιδας Λεωνίδας Γιαννέλος

Θρήνος στον ποδοσφαιρικό κόσμο της Φθιώτιδας για τον χαμό του Λεωνίδα Γιαννέλου, που άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 65 ετών. 

Ο Λεωνίδας Γιαννέλος, δεύτερος από αριστερά, με την ομάδα της Λαμίας στον Άγιο Γεώργιο Φθιώτιδας σε φιλική αναμέτρηση με τον τοπικό "ΚΕΡΑΥΝΟ"

Ήταν ο κορυφαίος ρέκορντμαν συμμετοχών (323) όλων των εποχών στο πρωτάθλημα της Β΄ ΕΘΝΙΚΗΣ κατηγορίας και ο δεύτερος σκόρερ του ιδίου πρωταθλήματος με 68 τέρματα.

Αν από τη Φθιωτιδοφωκίδα πέρασε κάποιος ποδοσφαιριστής που και μόνο το όνομα του, ακόμα και σήμερα φέρνει στη μνήμη φάσεις, γκολ και θέαμα, αυτός δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τον Λεωνίδα Γιαννέλο, ή Κανέλης ή Νέλεκο όπως τον αποκαλούσε ένας αξέχαστος πολυαγαπημένος φίλος όλων των Μακρακωμιτών, ο αείμνηστος Γιώργος Καλότυχος ή Τζακ.. Ο Λεωνίδας γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου 1947 στη Μακρακώμη και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 1961 σε ηλικία 14 ετών στην ομάδα της γενέτειρας του, «ΝΙΚΗ» ΜΑΚΡΑΚΩΜΗΣ. Αγωνίσθηκε στη «ΝΙΚΗ ΜΑΚΡΑΚΩΜΗΣ» μέχρι το 1966 σημειώνοντας 137 γκολ και βοηθώντας την να ανέβει κατηγορία την ποδοσφαιρική περίοδο 1963 – 1964 και να προαχθεί στη Β τοπική.

Μεταγραφή στον Α.Σ. ΛΑΜΙΑΣ

Στα 1966 ο Λεωνίδας μεταγράφεται στον Α.Σ. «ΛΑΜΙΑ» που παίρνει μέρος στο πρωτάθλημα της Β΄Εθνική. Την εποχή εκείνη στη Λαμία υπήρχε πληθώρα σπουδαίων ποδοσφαιριστών με αποτέλεσμα ο Λεωνίδας να παρακολουθήσει τους αγώνες του 1^ου γύρου από την εξέδρα (δεν επιτρεπόταν ακόμη αλλαγές). Στο 2^ο γύρο ο προπονητής του Αντώνης Κρασσάς τον τοποθετεί στη θέση του έξω δεξιά και από τότε γίνεται αναντικατάστατος  στην αρχική ενδεκάδα.

Βράβευση Ελένης Γκούζια-Τσιαχρή

Βράβευση  της  βετεράνου  πρωταθλήτριας

Ελένης Γκούζια-Τσιαχρή από το Δήμο Λαμιέων (27-9-2012)

[Εξαιρετική τιμή για τη γενέτειρά της τον Άγιο Γεώργιο Φθ/δας]

Στιγμιότυπα από τη βράβευση

Οι τερματοφύλακες του ΚΕΡΑΥΝΟΥ

Οι τερματοφύλακες του «ΚΕΡΑΥΝΟΥ» 

[Διαχρονική φωτογραφική παρουσίαση]

Η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού μας Αγίου Γεωργίου ευτύχισε, από ίδρυσή της, να προστατεύει τα δοκάρια της από ταλαντούχους ντόπιους τερματοφύλακες. Επιχειρούμε ένα μικρό  αφιέρωμα  στους περισσότερους και παλιότερους απ’ αυτούς με φωτογραφικό υλικό που συγκεντρώσαμε, με πολύ ψάξιμο είναι αλήθεια, για να ανασκαλεύουν τη μνήμη τους οι παλιότεροι φίλοι της ομάδας και να μαθαίνουν οι νεότεροι την ιστορία του.

Ο Βασίλης Προβόπουλος, δεύτερος από αριστερά, υπήρξε 

ο πρώτος τερματοφύλακας του «ΚΕΡΑΥΝΟΥ»

 

Ο Σωκράτης Γόνης από τους παλιότερους 

τερματοφύλακες του πέρα μαχαλά

 

Ο  Αλέκος Λαγός με τη στολή του τερματοφύλακα

Παίχτες του ΚΕΡΑΥΝΟΥ το 1973

Παίχτες του «ΚΕΡΑΥΝΟΥ» σε εξόρμησή τους

στο Ραπτόπουλο Καρπενησίου το 1973

Η ομάδα  του χωριού μας, ο ιστορικός «ΚΕΡΑΥΝΟΣ», πραγματοποιούσε το καλοκαίρι φιλικά παιχνίδια σε μακρινές αποστάσεις. Το παραπάνω στιγμιότυπο είναι από μια εξόρμηση των παιχτών του στο Ραπτόπουλο Ευρυτανίας, σε μια ανάπαυλά τους για ομαδική φωτογράφιση. Οι παίχτες είναι, από αριστερά, όρθιοι: Θανάσης Γαλανός, Τάκης Καλύβας, Βασίλης Γόνης, καθισμένοι: Βαγγέλης Καλύβας, άγνωστος, Ανδρέας Προβόπουλος, Κώστας Μυλωνάς(Πρόεδρος της ομάδας), Κώστας Κλειτσάκης, Σούλης Κλειτσάκης, Βαγγέλης Τσιαχρής, Λάμπρος Κοντοκώστας(από Λιανοκλάδι), όρθιοι: Νίκος Μητσάκης, Σπύρος Κατσίμπρας, Κώστας Παπαχαραλάμους, Δημήτρης Αλεξόπουλος, Κώστας Καρκάνης και Νίκος Αλεξόπουλος.

Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου

Ελένη Γκούζια-Τσιαχρή-βετεράνος αθλήτρια

Ελένη Γκούζια-Τσιαχρή

Η πολυτάλαντη χωριανή μας βετεράνος αθλήτρια

Η χωριανή μας Ελένη Γκούζια-Τσιαχρή αποτελεί ένα ζωντανό θρύλο για τα αθλητικά δεδομένα, αφού από μικρή διέθετε ένα σπάνιο πολύπλευρο αθλητικό ταλέντο που το καλλιεργεί ακόμα και σήμερα με απεριόριστο μεράκι, καταγράφοντας σημαντικές διακρίσεις, τιμώντας έτσι και τη γενέτειρά της τον Άγιο Γεώργιο Φθιώτιδας.

Ας αφήσουμε όμως την ίδια να περιγράψει συνοπτικά το αθλητικό της στίγμα.

Γεννήθηκα στον Άγιο Γεώργιο Τυμφρηστού και εκεί τελείωσα το Δ. Σχολείο. Όταν ο δάσκαλος μας στην Ε' Δημοτικού μας είπε ότι θα κάνουμε Γυμναστικές επιδείξεις και θα έχουμε και αγώνες κάτι μέσα μου με άγγιξε ευχάριστα. Έτσι είχα την πρώτη μου συμμετοχή σε αγώνες στίβου και τις πρώτες μου πρωτιές. Αργότερα σα μαθήτρια στο Γυμνάσιο Θηλέων Λαμίας εκπροσώπησα αρκετές φορές το  Γυμνάσιο σε μαθητικούς και σε Παλλαμιακούς αγώνες με πολύ καλές επιδόσεις για τη εποχή εκείνη (κατείχα το ρεκόρ σταδίου Λαμίας για περισσότερο από 15 χρόνια). Θα πρέπει δε να πω πως όλα αυ­τά γινόντουσαν όχι μόνο χωρίς τα ειδικά παπούτσια (spakes) αλλά χωρίς καν παπούτσια. Το 2000, όταν συνεστήθη στη Λαμία Σύλλογος Βετεράνων Αθλητών Στίβου, υπήρξα ένα από τα ιδρυτικά μέλη και έτσι μετά από διακοπή αρκετών χρόνων, άρχισα να δοκιμάζω ξανά τις δυνάμεις μου σ’ αυτό που πάντα λάτρευα, στον στίβο. Δειλά δειλά άρχισα να συμμετέχω σε αγώνες βετεράνων εντός αλλά και εκτός Ελλάδος. Οι διακρίσεις μου είναι αυτές που αναφέ­ρονται παρακάτω:

Ποδοσφαιριστές του ΚΕΡΑΥΝΟΥ

Ποδοσφαιριστές του παλιού «ΚΕΡΕΥΝΟΥ»

 

Ο Νίκος Αλ. Τσιαχρής, αριστερά & ο Κώστας Μυλωνάς, δεξιά, υπήρξαν βασικά πολυτάλαντα στελέχη της ομάδας του χωριού μας «Α.Ε.ΚΕΡΑΥΝΟΥ» που πρωταγωνιστούσε στο τοπικό πρωτάθλημα, τότε που ο κόσμος ακολουθούσε μαζικά την ομάδα, όπως φαίνεται και στη φωτογραφία από το αρχείο του Κώστα Μυλωνά.

Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου

"Κεραυνός"-Παλαίμαχοι"

Ποδοσφαιρικός αγώνας στον Άγιο Γεώργιο μεταξύ

«Κεραυνού» & «Παλαιμάχων»

[Δεκαπενταύγουστος 2012. Αποτέλεσμα: 4-4]

"Παλαίμαχοι Αγίου Γεωργίου"

"Κεραυνός Αγίου Γεωργίου"

Κουβεντούλα πριν την έναρξη του αγώνα