Η πραγματικότητα για τον Αχιλλέα

 

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΧΙΛΛΕΑ, 

Ο ΤΡΩΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ Η ΧΡΟΝΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ

5/13/2026

 

Ανοιχτή επιστολή και η συνεχής έρευνα
Προς Συναδέλφους και Φίλους του Συμβουλίου Αχιλλέα –
Φθιώτιδας, Φαρσάλων και Θεσσαλίας

Δρ Τζέιμς Μπριάνας
Πρόεδρος Ιδρύματος Αχιλλέα​

Έχουμε διανύσει μεγάλη απόσταση τα τελευταία 20 χρόνια προσπαθώντας να κατανοήσουμε και να εκτιμήσουμε καλύτερα την κληρονομιά που ο ήρωάς μας Αχιλλέας και ο Τρωικός Πόλεμος έχουν προσφέρει στην ένδοξη ιστορία της πατρίδας μας, της Ελλάδας. Θυμάμαι καθαρά το πρώτο συνέδριο που πραγματοποιήσαμε για τον Αχιλλέα τον Ιούνιο του 2014 στη Λαμία. Είχαμε σχεδόν 100 άτομα παρόντα. Το βιβλίο των 150 σελίδων που δημιουργήσαμε παρείχε όχι μόνο τις ομιλίες που παρουσιάστηκαν, αλλά και εξαιρετικές έγχρωμες φωτογραφίες και στατιστικά αποτελέσματα από 10 ερωτήσεις στις οποίες απάντησαν οι συμμετέχοντες. Πολλοί από εσάς είχατε τη δική σας ιδέα για το πού βρίσκεται η πατρίδα του Αχιλλέα, η Φθία. Κάποιοι έλεγαν Λαμία ή Λιμογάρδι, άλλοι Άγιος Γεώργιος κατά μήκος του δυτικού ποταμού Σπερχειού ή στη Μακρακώμη, άλλοι Δομοκό ή Μελιταία, κάποιοι Πελασγία, κάποιοι Αλμυρό και άλλοι, όπως εγώ, στα Φάρσαλα. Έκτοτε, η συνεχιζόμενη έρευνά μου έχει δείξει ότι πολλοί μελετητές, αρχαιολόγοι και άλλοι συγγραφείς έχουν γράψει τόσα πολλά για τον Τρωικό Πόλεμο και τους βασιλιάδες του που δεν ξέρουμε ποιον να πιστέψουμε. Κάποιοι μάλιστα συνεχίζουν να λένε ότι η Ιλιάδα, ο Τρωικός Πόλεμος, ο Αχιλλέας και οι βασιλιάδες και οι διοικητές είναι μυθικά πρόσωπα, μια ιστορία μυθοπλασίας. Από τις ερωτήσεις που θέσαμε κατά τη διάρκεια του πρώτου μας συνεδρίου, το 95% από εσάς πίστευε ότι ο Αχιλλέας και ο Τρωικός Πόλεμος ήταν πραγματικότητα, όχι μυθολογία. Και είχατε δίκιο, όπως πίστευαν και οι πρόγονοί μας πριν από 2000 χρόνια. Η έρευνά μου, καθώς και άλλων μελετητών, δείχνει ότι από ανασκαφές στην Τροία, αρχαίες πηγές, συμπεριλαμβανομένων των χεττιτικών πινακίδων, ο Τρωικός Πόλεμος είναι ιστορικό στοιχείο και όχι μια φανταστική ιστορία που επινοήθηκε από έναν περιπλανώμενο αοιδό. Το πρόσφατα δημοσιευμένο βιβλίο μου, THE LANDMARK ACHILLES - ΤΟ ΟΡΟΣΗΜΟ ΑΧΙΛΛΕΑΣ, παρέχει τα στοιχεία, συμπεριλαμβανομένης της τοποθεσίας της Φθίας του Ομήρου. Το βιβλίο έχει μεταφραστεί στα ελληνικά στην Αθήνα από τη Διεθνή Ακαδημία Γλωσσολογίας και θα εκδοθεί και θα παρουσιαστεί τον Ιούλιο στην Αθήνα από τον Εκδοτικό Οίκο Writers International Edition. Ο τίτλος στα ελληνικά είναι Ο ΕΜΒΛΗΜΑΤΙΚΟΣ ΑΧΙΛΛΕΑΣ.

Ελληνικός Εμφύλιος: Μια πρόταση για ειρήνευση

Ελληνικός Εμφύλιος: Μια ύστερη πρόταση για ειρήνευση

Βίοι Παράλληλοι σε αντίθετες όχθες

[Του Νίκου Παπαδιονυσίου]

Στρατιώτες χορεύουν στο ύψωμα Σκίρτση του Γράμμου μόλις τέλειωσε ο Εμφύλιος

(svouranews. Blogspot)

  

Υπήρξαν προθέσεις αποτροπής του Εμφυλίου και ειρήνευσης από τις δυο μεριές υπό όρους μη αποδεκτούς και από τις δυο μεριές. Ο Νίκος Ζαχαριάδης, ο Νικολάι Νικολάεβιτς Νικολάεβ των Ρώσων, «ο σταλινικότερος του Στάλιν και προσωπικός φίλος τού Μπέρια» κατά τον Ροβήρο Μανθούλη, τις απέρριψε όλες, Κυβέρνησης και Αμερικανών. Ζητά να διακηρύξουν ότι οι δεξιοί αντίπαλοί τους διέπραξαν εγκλήματα, πράγμα φυσικά σωστό, παραβλέποντας τα δικά τους, αδύνατο για τους τελευταίους να το αποδεχτούν. Αυτό μέχρι στις 08/09/1947 που η κυβέρνηση Τσαλδάρη υπόσχεται αμνήστευση σε όσους καταθέσουν τα όπλα εντός μηνός. Στις 24/09/1947 το ΚΚΕ απορρίπτει την αμνηστία…

Ο Ζαχαριάδης ενημερώνει τον υψηλά ιστάμενο Σοβιετικό Ζντάνοφ ότι τον Γενάρη του 1947 ίδιου χρόνου ο Κωνσταντίνος Τσαλδάρης έστειλε κρυφά με άνθρωπό του στο βουνό (μάλλον εννοεί τον δημοσιογράφο και πολιτικό του φίλο Γεώργιο Δρόσο στον Μάρκο Βαφειάδη, με τη βοήθεια του Τίτο) πρόταση ειρήνευσης και σταδιακής αμνηστίας και του εγγυήθηκε 100 βουλευτές για το ΕΑΜ-ΚΚΕ στις επόμενες εκλογές, που θα γίνονταν σύντομα, Φυσικά την απορρίψαμε».

Οι συνομιλίες διασώθηκαν στο αρχείο Ζντάνοφ το οποίο αγόρασε στη Μόσχα το ’90, ο Νίκος Κέντρος για λογαριασμό των ΑΣΚΙ. (Κώστας Σπυρόπουλος 1 Αυγούστου 2013,  Πηγή: Protagon.gr)

Τα μηνύματα του '21

Τα μηνύματα της Επανάστασης του 1821

[Του Χρήστου Τούμπουρου, συγγραφέα-ερευνητή]

«Ο κόσμος μας έλεγε τρελούς. Ημείς, αν δεν είμεθα τρελλοί, δεν εκάναμε την επανάσταση, διατί ηθέλαμε συλλογισθεί πρώτον δια πολεμοφόδια, καβαλλαρία μας, πυροβολικό μας, πυροτοθήκες μας, τα μαγαζιά μας, ηθέλαμε λογαριάσει τη δύναμη την εδική μας, την τούρκικη δύναμη. Τώρα όπου ενικήσαμε, όπου ετελειώσαμε με καλό τον πόλεμό μας, μακαριζόμεθα, επαινόμεθα.»
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Αυτά έγραψε κάποτε, «κάποιος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης». Πίστευε στο «μακαριζόμεθα, επαινόμεθα».
Κάπως αλλιώς έχουν τα πράγματα σήμερα.
Ο ορισμός του δούλου!

«Μάθε∙ η προκοπή δεν είναι για τους δούλους,
Κι όσο θένε οι δούλοι αφέντη ας έχουν
τον αφέντη κάθε πλούτου και ομορφιάς∙
μάθε˙ η προκοπή για τους ελεύθερους, για μας.»
Κ. Παλαμάς, «Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»

Το «για μας» έφυγε οριστικά. Η ατομική βούληση χάθηκε. Παρασύρθηκε από την κατεβασιά της «μοδάτης», αφασικής και αποχαυνωτικής μαζοποίησης. Την «Πολιτεία» την αποτελούν όχι πολίτες με σκέψη, αλλά ευνούχοι υπηρέτες του αξιώματος: «έρποντας και γλείφοντας φτάνεις παντού».
Κι αν ασχολείται κάποιος με την πολιτική, τον έπνιξε η πλημμύρα της εμπορευματοποίησης της πολιτικής και του υπηρέτη της, του πολιτικού.

Λόγια Γ. Καραϊσκάκη

           

«ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΕΧΝΩΝ & ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΗΠΕΙΡΟΥ»

ΛΟΓΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ

Πηγή: Facebook Γιώργος Χωριανόπουλος

Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου

Η Δίκη του Καραϊσκάκη

Η Δίκη του Καραϊσκάκη

[Απ’ το ρουμελιώτικο ‘21]

(του Κώστα Αβραάμ)

Πηγή φωτο: http://www.newsbomb.gr/bomb-tv/ellada/story/682152/g-karaiskaki

                                      «Με την ανεύθυνη αμαρτία στο μέτωπό σου,

                                      ένα βλαστάρι ταπεινό στον κάμπο της σκλαβιάς,

                                      ήρθες φωνή του μέλλοντος, μαύρος Αρχάγγελος

                                       του γένους κουβαλώντας την οργή και το σεισμό».

Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, Γεώργιος Καραϊσκάκης, δυο αντίποδες, δυο διαφορετικοί κόσμοι. Ο πρώτος γεννήθηκε στο Φανάρι μέσα στη χλιδή και στα πλούτη των σεραγιών. Ο δεύτερος σε μια σπηλιά. Εκείνος μεγάλωσε χαϊδεμένος από ντα­ντάδες και ακριβούς δασκάλους, προνομιούχος κι αξιοζήλευτος. Ο άλλος από μικρός ορφανός, μούλος, πεινασμένος, καταρα­μένος, έτρεχε από μικρό αλητάκι κάτι να βρει να φάει, ξυπόλη­τος, κατατρεγμένος κι άμοιρος. Κι ό,τι έγινε το χρώσταγε μο­νάχα στην αξιοσύνη του, στο μυαλό και στην καρδιά του. Παι­δί του απλού, του ανώνυμου λαού, έκανε καημό τους καημούς του και σημαία τα όνειρα του για λευτεριά και εθνική ανάστα­ση. Ο Φαναριώτης, ο πρίγκηπας, έμαθε να σιχαίνεται το λαό. Γι’ αυτόν αξία είχαν μονάχα οι κοτζαμπάσηδες, οι τζορμπατζήδες, οι «διακεκριμένοι». Έτσι πάντα στάθηκε επιδέξιος δολοπλόκος, μοχθηρός και σκοτεινός στις προθέσεις του μ’ εκρή­ξεις μονάχα άνισης αυτοθυσίας, σκόπιμης και υστερόβουλης περισσότερο. Ήθελε «όλοι οι άνθρωποι όταν πίνουν νερό να ομώνουν εις το ‘νομά του δια το καλό οπού έκαμεν εις την πατρίδα αυτός και οι όμοιοί του αρχή και τέλος - οπού τη γύμνωσαν από ηθική, από θρησκεία, από πατριωτισμό», λέει ο αθάνατος Μακρυγιάννης. «Κυνηγούσε όσους τα ‘χανε όλα αυτά κι αδελφωνότανε με την κακία, με το δόλο και την απάτη», γράφει ο Φ ί ν λ ε ϋ.

Δολοφονικές απόπειρες κατά Καραϊσκάκη

Δολοφονικές απόπειρες κατά του Καραϊσκάκη

Του Θωμά Θεολόγη από το βιβλίο του: «Τ’ Άγραφα ανεξίτηλα γραμμένα»

Πηγή φωτο: «Η μηχανή του χρόνου»

1η: Η πρώτη οργανωμένη προσπάθεια κατά της ζωής του Καραϊσκάκη επιχειρήθηκε με τη συγκρότηση του Στρατοδικείου. Χάρη, όμως, στην ευστροφία του Καραϊσκάκη η θανατική ποινή μετε­τράπη σε απογύμνωση από όλα του τα αξιώματα, σε αποπομπή του και εξευτελισμό (Προκήρυξη της Προ­σωρινής Διοικήσεως της Ελλάδος).

2η: Αμέσως μετά τα ανωτέρω άρχισε η καταδίωξη του με εντολή του Μαυροκορδάτου και διώκτες τον Ν. Στορνάρη, Ι. Ράγκο, Λιακατά και τον Σούλτζα Κόρτζια από τουρκικής πλευράς! Ο εγκλωβισμός του στη Βράχα παρά λίγο να φέρει το προσδοκόμενο αποτέλε­σμα, αλλά στη δική του θέση θυσιάστηκε το πρωτοπαλλήκαρο του Αντ. Ζαραλής.

Ο Μ. Μπότσαρης λεξικογράφος

Ο ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ ΛΕΞΙΚΟΓΡΑΦΟΣ

[Του Παναγιώτη Δημάκη, υπεύθυνου ιστορικού αρχείου Αμφικλείας-Ελατείας]

φωτό 1. Η πρώτη σελίδα τού Λεξικού

Οι περισσότεροι αγωνιστές τού 1821,δεν γνώριζαν γραφή και ανάγνωση, ή, ήσαν ολιγογράμματοι, αφού η Παιδεία, δεν ήταν στην καθημερινότητα, τα σχολεία διάσπαρτα, στην απέραντη επικράτεια και οι ιερείς και μοναχοί, οι μόνοι, πού εδίδασκαν, τα "κολυβογράμματα". Ο καλόγερος Σαμουήλ, τού έμαθε τα βασικά, τα βελτίωσε περισσότερο στη Μονή Σέλτσου και στο Βουλγαρέλι, όπου υπάρχει και ιδιόγραφο τεκμήριο (...ανάρτηση στο fb τής 29ης Νοεμβρίου 2016 με τίτλο, Μάρκος Μπότσαρης ...κανο θιμισι... Πρόκειται για κείμενο, εξόχου σημασίας, από κάθε άποψη και ενδιαφέροντος, γραμμένο από το χέρι τού Μάρκου, πού πιστοποιεί πρώιμα, την ελληνομάθεια του Μάρκου Βλ. Φωτό 2).

φωτό 2

Από τους λίγους αγωνιστές, τής Ελληνικής Επαναστάσεως τού 1821, πού γνώριζαν τα Ελληνικά Γράμματα, ήταν ο ευγενικός Μάρκος, τών Μποτσαραίων Σουλιωτών, το άνθος αυτό, τής ανδρείας και ανιδιοτέλειας, πού έδωσε σκληρό μάθημα στούς Τουρκαλβανούς, στην Μάχη τού Κεφαλόβρυσου, όπου εύρε τον ένδοξο θάνατο, βυθίζοντας στο πένθος, όχι μόνο την αγωνιζόμενη Ελλάδα, αλλά και τους Φιλέλληνες τής Ευρώπης. Όμως εκτός αυτών, ο Μάρκος είναι κάτι παραπάνω, είναι και ο συντάκτης Λεξικού τής... Ρομαικοις και Αρβανητηκοις Απλής, όπως το επιγράφει ο ίδιος, γραμμένο δια τής χειρός του, εν Κερκύρα το 1809, όπως βεβαιώνει ενυπογράφως και ο F.Pouqueville, ο γνωστός περιηγητής, ιστοριογράφος και ιατρός τού Αλη-πασά στα Γιάννενα (φωτο 1).

Καρδαραντώνης & Καραϊσκάκης

Ο Καρδαραντώνης κι ο Καραϊσκάκης

Πηγή φωτο: http://xletsos-basilhs.blogspot.gr/2014/03/blog-post_25.html

Τα πρώτα χρόνια του επαναστατικού αγώνα του 1821 ο Καραϊσκάκης κατείχε το αρματολίκι Αγράφων και Τυμφρηστού. Στο ασκέρι του κατατάχτηκαν αρκετοί κλεφτοαρματολοί της Δυτικής Φθιώτιδας. Μεταξύ αυτών ήταν και ο Καρδαραντώνης, καταγόμενος από τη Σκόρλια.

Τέταρτο Αγόρι του Νικολάου Καρδάρα ήταν ο Αντώνιος Νικ. Καρδάρας (ο ξακουστός Καρδαραντώνης), που όμως στις καταστάσεις γράφονταν Δημήτριος Αντωνίου. Η αιτία της αλλαγής του ονόματος και επωνύμου, ήταν ο θάνατος του πατέρα του, όταν επισκέφτηκε τους συγγενείς του με τον Βασίλειο Μπουσελή. Επιστρέφοντας για τη Σκόρλια έλαβαν μέ­ρος σε μια μάχη με φίλο τους οπλαρχηγό. Σκοτώθηκε ο Δημήτριος Καρ­δάρας και ο υιός Ιωάννης Δ. Καρδάρας. Επέστρεψε ο Βασίλειος Μπουσελής και έφερε τα άσχημα νέα. Τότε οι Καρδαραίοι το επώνυμο τους το έκαναν Δημητρίου.

Ο Καρδαραντώνης το άλλαξε τελείως: Δημήτριος Αντωνίου. 

Τα παιδιά του Ιωάννη το επώνυμο τους το έκαναν Ιωάννου. Λίγοι γέροντες γνώριζαν αυτή την αλλαγή του Αντώνη, γιατί μόνο στα χαρτιά γραφόταν. Όλο το χωριό και οι φίλοι τον ήξεραν Καρδαραντώνη.

Σημείωμα Μ. Μπότσαρη

Μάρκος Μπότσαρης. Κανο θυμισι…
Σημείωμα Μάρκου Μπότσαρη

Γράφει ο Παναγιώτης Δημάκης,

υπεύθυνος ιστορικού αρχείου Αμφικλείας-Ελατείας

                             

Είς τον Νέον Ελληνομνήμονα Τομ. Γ δημοσιεύτηκε, το παρακάτω αυτόγραφον σημείωμα, τού δικαίως θεωρούμενου Αχιλλέα τής Ρωμιοσύνης, Μάρκου Μπότσαρη. Το χρονικό τής ευρέσεως, τού σημαντικού αυτού ιστορικού τεκμηρίου, όπου πιστοποιείται η Ελληνομάθεια τού Μάρκου, αφηγείται ο δημοδιδάσκαλος Βουλγαρελίου Γ. Παπαδημητρίου. "..Ο πατήρ μου, όστις είναι ιερεύς Βουλγαρέλιου, ιερουργών είς το εν τή συνοικία Παλαιοκατουνου, παρεκκλησιω, τής Παναγίας, εύρεν εκεί έντυπον παλαιόν Μηναίον, φέρον εξωτερικά καλύμματα, εκ λεπτής σανίδος, περικεκαλυμμένης δια λεπτού επίσης δέρματος, ώς συνεχίζουν να κατασκευάζωσιν, οι παλαιοί τα καλύμματα τών βιβλίων.

Μάντης Μεγιστίας

ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ

Γράφει ο Παναγιώτης Δημάκης,

υπεύθυνος ιστορικού αρχείου Αμφικλείας-Ελατείας

Ο μάντις  Μεγιστίας εισίδων... Περιμένοντας τους Βαρβάρους, στις αεί Θερμοπύλες του Έθνους, οι Έλληνες, ενωμένοι με γλώσσα και θρησκεία, θυσιάζουν ιέρεια προ της φονικής μάχης και επικαλούνται τους πατρογονικούς προστάτες θεούς.
Ο Μεγιστίας, μάντης και οιονοσκόπος, εξ Ακαρνανίας, γνώριζε την τύχη της μάχης, ενώ κανείς νόμος δεν τον υποχρέωνε να παραμείνει στο πεδίο του θανάτου, απεφάσισε και αυτός να πεθάνει εκεί, στα ιδεατά όρια του πολιτισμού και της πατρίδος, συντασσόμενος με τούς Σπαρτιάτες υπό τον Λεωνίδα, συνεπικουρουμένων από χίλιους μετοίκους, επτακόσιους Θεσπιείς, με στρατηγό τον Δημόφιλο, τετρακόσιους Θηβαίους με αρχηγό τον Λεοντιάδη, ογδόντα Μυκηναίους, χίλιους Λοκρούς, χίλιους Φωκείς και τον Λεωνίδα του όποιου εθεωρείτο ότι υπήρξεν φίλος.

Σε στρατιωτικό συμβούλιο αποφασίστηκε η αποχώρηση, όλων, πλην των Θεσπιέων και Σπαρτιατών, των μεν από την απόφαση να αγωνιστούν κατά των Μήδων, των δε από τους Νόμους της Σπάρτης. Αργότερα οι Ακαρνάνες, ίδρυσαν στον χώρο της μάχης μνημείο, για να τιμήσουν τον Μεγιστία, στο οποίον, εχαράχθη επίγραμμα του Σιμωνίδου. ... Μνήμα το δε κλεινοιο Μέγιστια όν ποτέ Μήδοι ποταμόν Σπερχειόν κτειναν αμειψαμενοι, μαντιος, ος τότε Κηρας επερχόμενους σαφα ειδως ουκ ετλη Σπάρτης ηγεμόνα προλιπειν. (...Τούτο είναι το μνήμα τού ξακουστού Μεγιστια πού τον σκότωσαν Μήδοι τότε που διάβηκαν τον Σπερχειό ποταμό, ήτανε μάντης ήξερε ότι έρχονταν οι Μοίρες του θανάτου και όμως δεν θέλησε να εγκαταλείψει τον αρχηγόν της Σπάρτης...). Μόνον τον μονογενή υιόν του, έδιωξε, για να συνεχιστεί και να μην χαθεί η λαμπρή γενιά των Μελαμποδιδων. Τιμή και δόξα στους προμαχούντες Ελληνες, πού έπεσαν υπέρ των πατρογονικών αξιών, μη φειδόμενοι της ζωής αυτών.

Επιμέλεια-Ανάρτηση; Τάκης Ευθυμίου

Μάχη Βασιλικών Ελάτειας

Βασιλικά Ελάτειας.Επέτειος της ιστορικής Μάχης του Αγώνα τού 1821

Γράφει ο Παναγιώτης Δημάκης,

                                 υπεύθυνος ιστορικού αρχείου Αμφικλείας-Ελατείας                      

Σκηνή από τον γνωστό πίνακα της Μάχης των Βασιλικών, που φιλοτεχνήθηκε με τις οδηγίες του Μακρυγιάννη. Μια δραματική στιγμή  της μάχης, που την περιγράφει με το γλαφυρό και απαράμιλλο ύφος  του ο στρατηγός στα Απομνημονεύματα του (...ο παπα Ανδρέας φθάσας τον καβαλάρην τον έκοψεν...)

Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου

Η Επανάσταση του '21 στη Λοκρίδα

Η ΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΣΤΗ ΛΟΚΡΙΔΑ ΤΟ 1821

Γράφει ο Παναγιώτης Δημάκης,

υπεύθυνος ιστορικού αρχείου Αμφικλείας-Ελατείας 

 

Την Επανάσταση στην Λοκρίδα, κήρυξε κατ’ εντολήν του Διάκου, (έγγραφον 8763 στην Εθν. Βιβλ. τμ. Χειρογ.), ο υπαρχηγός και εξάδελφος του Διάκου, Αντώνης Κοντοσόπουλος - Αθανασίου ή Γεραντώνος, την 31η Μαρτίου 1821 στο Ταλάντι, οπλαρχηγός Αταλάντης. Ο ίδιος σε επιστολή του που απευθύνεται προς την επιτροπήν των αγωνιστών, με τα εύλογα παράπονα του, μας προσφέρει λιγοστά στοιχεία, περί τα δράσεως του αυτή την εποχή στην Αταλάντη, πρωτεύουσα της Λοκρίδας, αυτά είναι και τα λιγοστά τεκμήρια που σχηματοποιούν την προσωπικότητα του, επί του παρόντος.

Άγνωστη μάχη των Θερμοπυλών

Η άγνωστη Μάχη των Θερμοπυλών

Όταν οι Έλληνες (ξανα)νίκησαν τους Γερμανούς στις Θερμοπύλες το 262 μ.Χ.

Γράφει ο συγγραφέας κ. Γιώργος Λεκάκης, www.lekakis.com

Ανακαλύφθηκε προσφάτως ένα κομμάτι αρχαίου ελληνικού κειμένου, που μαρτυρά ότι το 262 μ.Χ. έγινε και μια άλλη μάχη στις Θερμοπύλες, η οποία έσωσε ουσιαστικώς ξανά την Ελλάδα από λεηλασία, αυτήν την φορά από τους Γότθους! Τα θραύσματα αυτού του κειμένου ευρίσκονταν στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας!

Το 2007 η Jana Gruskova (PhD του Πανεπιστημίου του Masaryk) ανακάλυψε ένα χειρόγραφο θραύσμα, που περιείχε ένα κομμάτι της χαμένης αυτής αρχαίας ελληνικής ιστορίας! Εδημοσιεύθη για πρώτη φορά το 2014 στην Γερμανία στο “Journal Wiener Studies” από τους Gunther Martin (Πανεπιστήμιο Bern) και Jana Gruskova (Πανεπ. Comenius της Μπρατισλάβα). Το θραύσμα χρονολογείτο από τον 11^ο-13^ο αι. μ.Χ. Αλλά είχε περάσει απαρατήρητο για αιώνες, επειδή η σελίδα του παλίμψηστου χειρογράφου, όπου ήταν η αρχική γραφή… πλύθηκε ή ξύστηκε για να γραφεί κάτι νέο επί της ιδίας! Αλλά τώρα, η τεχνολογία επιτρέπει πλέον στους ιστορικούς να διαβάσουν αυτά τα θραύσματα… Οι καθηγητές Christopher Mallan (Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης) και Caillan Davenport (Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ Αυστραλίας) προσφάτως μετέφρασαν αυτά τα «θραύσματα» αγγλιστί…

Γράμμα από το Μικρασιατικό Μέτωπο το 1921

ΕΝ ΜΟΥΤΑΛΑΣΚΗ* …ΙΟΥΝΙΟΣ 1921

Γράφει ο Παναγιώτης Δημάκης,

υπεύθυνος ιστορικού αρχείου Αμφικλείας-Ελατείας 

Φωτο 1: Αριστερά ο Σ. Λ. Σταμόπουλος με άγνωστο 
συμπολεμιστή του, φωτογραφίζονται με τα λάφυρα.

Ένα γράμμα, ένα επιστολικό δελτάριο (Φωτ 1), σταλμένο από το Μικρασιατικό μέτωπο το 1921, ξεχασμένο σ’ ένα παλιό φορτσέρι, αναφέρεται στα γεγονότα του πολέμου αυτού και καταγράφει ένα από τα άγνωστα επεισόδια, που η επίσημη ιστορία δεν καταγράφει, άλλα προσπερνά. Ο Δεκανέας Σπύρος Λουκά Σταμόπουλος, από την ΕΛΑΤΕΙΑ, κληρωτός του 1916,υπήρξε, για τα δεδομένα της εποχής του, απροσδόκητα επιμελής, στην περισυλλογή των τεκμηρίων της στρατιωτικής του διαδρομής, παρά τα κενά από τα αποσπασματικά έγγραφα και φωτογραφίες, του Αρχείου του, που μπορούν όμως, όταν συγκολληθούν να ανασυνθέσουν, μια στιγμή, ένα επεισόδιο, της ένδοξης αλλά και ατυχούς περιόδου, της νεώτερης ελληνικής ιστορίας.

Ανατίναξη μεταλλείων Παρνασσού

Ανατίναξη μεταλλείων στον Παρνασσό

[Αντίσταση κατά των κατακτητών]

[Η αρπαγή του ορυκτού πλούτου από τη χώρα μας ήταν ανάμεσα στις πρώτες προτεραιότητες του άξονα, καθώς αποσκοπούσε στη διασφάλιση ανελλιπούς τροφο­δοσίας της γερμανικής και ιταλικής πολεμικής βιομηχανίας με τις απαραίτητες πρώτες ύλες. Η εξάπλωση του πολέμου προκάλεσε δυσκολίες στην τακτική ροή σε ύλες. Αυξήθηκαν οι ανάγκες και μειώθηκαν οι πηγές. Το πρόβλημα αυτό, σε συνδυασμό με τη διακοπή προμήθευσης σε άλλα μέτωπα, έλαβε οξύτατες διαστά­σεις. Η Αντίσταση έχει και στον τόπο μας να παρουσιάσει έργο].

23. 03. 1943

Τμήμα του Αρχηγείου Φθιώτιδας του ΕΛΑΣ, υπό την ηγεσία του Κώστα Καρα­γκούνη, ανατίναξε τα μεταλλεία βωξίτη στο χωριό Αποστολιάς (κάτω Κάνιανη) την 23η Μαρτίου 1943.

Ανατινάξεις

του Φοίβου Γρηγοριάδη

Οι λαχτάρες των Ιταλών της Γραβιάς δεν σταματούν, όμως, με το «κάζο ντι Μαριολάτα». Δύο νύχτες αργότερα νομίζουν ότι έφθασε η συντέλεια του κόσμου ή το λιγότερο ότι θα υποστούν επίθεση ανταρτών ενισχυμένων με πυροβολικό, από βορρά και νότο!

Η μικρή δύναμις του αρχηγείου Φθιώτιδος με τους οπλαρχηγούς Αλ. Μυλωνά και Αλ. Ραχούτη εισέδυσε ανάμεσα στις εχθρικές φρουρές Γραβιάς και Άμφισσας, κατέλαβε θέσεις στο δημόσιο δρόμο και εκάλυψε σαμποτέρ που κατέστρεψαν τα μεταλλεία βωξίτου της Τοπόλιας. Το σαμποτάζ πραγματοποιήθηκε χωρίς καμία εχθρική αντίδραση, προς μέγιστον παράπονον του συλληφθέντος από τον Μυλωνά διευθυντού των Μεταλλείων, Γερμανού Ιακώβου. Τις ίδιες ώρες κατεστρέφοντο και τα μεταλλεία της Αποστολιάς (βορείως Γραβιάς) από τον υπολοχαγό Μηχανικού Κ. Καραγκούνη, που βγήκε από τη Λαμία, ειδικώς γι' αυτή την αποστολή. Οι άνδρες του αρχηγείου Φθιώτιδος μετά το σαμποτάζ τράβηξαν προς τον Παρνασσό και σμίξανε στην Πάνω Αγόριανη με τους «επιτελείς» και τα αρχηγεία Παρνασσίδος και Λοκρίδος, που έφθασαν κι αυτά από τη Δεσφίνα. Το άλλο, της Αττικοβοιωτίας, γύρισε πίσω στην περιοχή του, με πενταμελή διοίκηση από τους Ορέστη, Πελοπίδα, Αχιλλέα, Βαρδουλάκη και Αβορίτη. Θα το «ξανασυναντήσουμε εν καιρώ», όπως θα συναντήσουμε και το αρχηγείο Λοκρίδος, που κι αυτό τράβηξε και «ξεκάμπισε» στην περιοχή του.

Η λησταρχίνα του Κλειτσού

ΛΗΣΤΑΡΧΟΙ ΚΑΙ ΛΗΣΤΑΡΧΙΝΕΣ-ΚΛΕΙΤΣΟΣ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ 

Η θρυλική Ευρυτανοπούλα ΛΗΣΤΑΡΧΙΝΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ  του Κλειτσού Ευρυτανίας! Έρωτες, πάθη, πόθοι και μίση στα χρόνια της ληστοκρατίας!

("Η  Μεγάλη Ιστορία των Ληστών" του Αιμίλιου Αθηναίου - Αριστ. Κυριακού, εκδ. Σαραβάνος  1902)

Πηγή: Facebook Ioannis Elatos Makkas

Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου

Δαχτυλίδι Οδυσσέα Ανδρούτσου

ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ ΟΔΥΣΣΕΑ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ

Γράφει ο Παναγιώτης Δημάκης,

υπεύθυνος ιστορικού αρχείου Αμφικλείας-Ελατείας  

Πρόκειται για το σφραγιστικό  δακτυλίδι του Οδυσσέα Ανδρούτσου, σε πρώτη δημοσίευση στο βιβλίο , «Μύθοι και Ιστορίες του Παρνασσού», με σχόλια από μένα.

Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου

Τα όπλα του αγώνα

ΤΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
ΈΝΑ ΜΕΔΟΥΛΑΡΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΡΑΧΜΑΝΙ
(σημερινή Ελάτεια)

Γράφει ο Παναγιώτης Δημάκης,

υπεύθυνος ιστορικού αρχείου Αμφικλείας-Ελατείας 

 

Το απιόσχημο μεδουλάρι από το Δραχμάνι, μας θυμίζει, ότι υπάρχουν ακόμη 

και τώρα κατάλοιπα, του Μεγάλου Αγώνα του 1821, που πρέπει να διασωθούν

 

Μεδουλάρι, διακρίνεται εξαρτημένο, από το σελάχι, του νεώτερου αγωνιστή, 
στον πίνακα ΤΟ ΚΑΡΑΟΥΛΙ τού ζωγράφου, Θ. Βρυζάκη, λάδι σε καμβά 57Χ67 
χρονολογημένο το 1850. Μουσείο Μπενάκη Αθήνα (8968)

Η αρματωσιά των κλεφτών και αρματολών, του μεγάλου απελευθερωτικού αγώνα, τού 1821, δεν περιελάμβανε μόνο τα κλασσικά επιθετικά και αγχέμαχα όπλα, σπαθιά, τουφέκια κλπ, αλλά και αυτά τα μικρά και χρήσιμα, παρελκόμενα, που τα υπηρετούσαν, όπως εδώ τα μεδουλάρια. Τα μεδουλάρια, ήσαν μικρά μεταλλικά κυτία με λιπαρή ουσία, για την λίπανση των μεταλλικών τμημάτων του οπλισμού, συνήθως και κατά την ονομασία, με το μεδούλι* των οστών, των ζώων, προσιτό στους πολεμιστές, που είχαν πρόσβαση σ' αυτά καθημερινά.