Στη μνήμη του Εκπ/κού Νικ. Κ. Αντωνόπουλου

ΑΝΤΙ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΕΚΛΙΠΟΝΤΑ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΜΑΣ 
ΝΙΚΟΛΑΟΥ Κ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ λίγα λόγια αγάπης από δύο μαθητές του

Το χωριό μας έγινε φτωχότερο, η πατρίδα μας έχασε έναν πνευματικό ταγό!

Ο εκπαιδευτικός Νικόλαος Κ. Αντωνόπουλος έφυγε Αυγουστιάτικα από τη ζωή, πλήρης ημερών σε ηλικία 90 ετών, αφού ευτύχησε να καμαρώσει άξια παιδιά και υπέροχα εγγόνια. Γέννημα-θρέμα του όμορφου χωριού μας τόλμησε να επιστρέψει μετά τις σπουδές του και να προσφέρει υπηρεσίες στον τόπο που λάτρεψε. Έτσι, γνωρίζοντας άμεσα τις ανάγκες μας στάθηκε πλάι μας, σμιλεύοντας αρμονικά το νου και την ψυχή μας.

Η ευσυνειδησία του, η πιστή εφαρμογή του καθήκοντος και η άοκνη εργατικότητά του υπήρξαν υποδειγματικά. Οι εκατοντάδες των παιδιών που είχαμε την αγαθή τύχη να είμαστε μαθητές του, πάντα θυμόμαστε το σεμνό εκπαιδευτικό που έσκυβε πάνω μας όλο αγάπη και στοργή για να μας διαπαιδαγωγήσει με το σωστότερο τρόπο.

Τίμιος, ευσυνείδητος, ακριβοδίκαιος, ηθικός, πράος, μειλίχιος, υπήρξε κόσμημα του διδασκαλικού κόσμου και καύχημα για το χωριό μας. Αγαπούσε υπερβολικά τη δουλειά του. Ο ζήλος και το μεράκι του διέκριναν πάντα τις ενέργειές του. Υπήρξε θερμός υποστηρικτής και θιασώτης των σχολικών αθλητικών αγώνων, των «Τυμφρηστίων». Η θεοσέβειά του μας ενέπνεε αβίαστα να αγαπάμε τον Δημιουργό και την πλάση. Γνωρίζοντας την ανέχειά μας πρωτοστατούσε και στα μαθητικά συσσίτια. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς και τι να πρωτοπαινέψει…

Αφού  μεταλαμπάδευσε τα φώτα της γνώσης στα παιδιά της γενέτειράς του, ξεδίπλωσε τα φτερά του για ψηλότερα πνευματικά φτερουγίσματα. Ώριμος, μετεκπαιδευθείς στο Μαράσλειο Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης, κατέλαβε επάξια τη θέση τού Επιθεωρητή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και καθοδήγησε με τις άρτιες γνώσεις του και τις μειλίχιες συμβουλές του εκατοντάδες εκπαιδευτικούς στο δύσκολο αλλά θεάρεστο έργο διαπαιδαγώγησης της νεολαίας μας.

Εκείνο όμως που φαντάζει αξιολογότερο και ανεκτίμητο είναι το συγγραφικό του έργο -έργο πολυδιάστατο και πολυσέλιδο- εκπαιδευτικού, ιστορικού, λαογραφικού και επιστημονικού περιεχομένου.

- «Νέο Πνεύμα στην Εκπαίδευση» και «Ελευθερία και παιδεία», τα πρώτα πνευματικά του βλαστάρια, φωτεινός φάρος και οδηγός εκπαιδευτικών και γονιών.

- «Η Δυτική Φθιώτιδα στη φωτιά του ‘21» έργο ερευνητικό, ιστοριοδιφικό που αναφέρεται στους άξιους προγόνους μας που πότισαν με το αίμα τους το δέντρο της ελευθερίας.

- «Άγιος Γεώργιος Φθιώτιδας-Ιστορία-Λαογραφία» το συναισθηματικότερο για μας τους Αγιωργίτες επειδή περιλαμβάνει σπάνια ντοκουμέντα, μαρτυρίες και φωτογραφικό υλικό της ιστοριολαογραφίας του γενέθλιου τόπου.

«Αναζητώντας το Δημιουργό με επιστημονικά κριτήρια» έργο βαθυστόχαστο με μεταφυσικές ανησυχίες που απασχολούν κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο.

«Γενεαλογικοί Κλάδοι και Οικογένειες της τέως Κοινότητας Αγίου Γεωργίο Φθιώτιδας». Σε αυτό θα ανατρέχουν οι επόμενες γενιές να αναζητούν με ασφάλεια τις ρίζες της καταγωγής τους για να διατηρούν άρρηκτους δεσμούς με τον γενέθλιο τόπο.

Όλα τα προαναφερθέντα δημιουργήματά του είναι έργα κοσμημένα με το απαύγασμα της σοφίας τού συγγραφέα, έργα που θα πλουτίζουν διαχρονικά τη γνώση και θα διατυμπανίζουν  την αξιοσύνη τού εκλιπόντα αγαπημένου μας δασκάλου. Του οφείλουμε βαθιά ευγνωμοσύνη επειδή άνοιξε το δρόμο και σε μας τους νεότερους και μας καθοδήγησε για συγγραφικές απόπειρες.

Επιπλέον, έτυχε σωρεία τιμητικών διακρίσεων, επαίνων και ηθικών αμοιβών από διάφορους φορείς και αξιωματούχους της πολιτείας για την αδιάλειπτη κοινωνική του προσφορά.

Καλό ταξίδι σεβαστέ μας δάσκαλε στην αιωνιότητα του Παραδείσου που δικαιωματικά σάς ανήκει. Θα ζείτε για πάντα στις καρδιές μας!

Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του. Η αλησμόνητη μνήμη του ας είναι βάλσαμο στον πόνο τους!

Τάκης Ευθυμίου και Κούλα Ευθυμίου-Ζάχου

Γεώργιος Ν. Χατσόπουλος

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΥΡΥΤΑΝΙΚΕΣ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΑΝΙΚΗΣ ΓΗΣ
- ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ν. ΧΑΤΣΟΠΟΥΛΟΣ (1927-2018) -
Ο Έλληνας Καρπενησιώτης «Αϊνστάιν» - Ο εφευρέτης της τεχνητής καρδιάς

Ο Σύμβουλος όλων σχεδόν των Προέδρων των ΗΠΑ

[Του Γιάννη Μάκκα]

(Φωτο του Χρ. Μπαρτσόκα: Ο Γ. Χατσόπουλος με τους γονείς του στο Καρπενήσι το 1968)

Ένας από τους κορυφαίους Έλληνες επιστήμονες, από τους επιφανέστερους εκπροσώπους της ελληνικής ομογένειας στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ήταν ο Ευρυτανικής καταγωγής Γεώργιος Χατσόπουλος. καθηγητής του MIT (Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης), ο εφευρέτης της τεχνητής καρδιάς, ο «σύγχρονος Αϊνστάιν» όπως είχε ονομαστεί από συναδέλφους του στον κλάδο της Θερμοδυναμικής και των Ηλεκτρονικών Εφευρέσεων. Η παρακαταθήκη του στη διεθνή επιστημονική κοινότητα είναι η εφεύρεση που άλλαξε ριζικά την καρδιολογία και την καρδιοχειρουργική: Ένα τεχνητό ομοίωμα καρδιάς, ένα από τα πρώτα που χρησιμοποιήθηκαν με επιτυχία για όσο διάστημα ο ασθενής περιμένει να βρεθεί μόσχευμα. Ο Γεώργιος Χατσόπουλος γεννήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1927 στην Αθήνα από γονείς Ευρυτάνες. Πατέρας του ήταν ο Νικόλαος Χατσόπουλος Μηχανολόγος- Ηλεκτρολόγος του Ε.Μ.Π. και μητέρα του η Μαρία Πλατσή, εγγονή του Δήμαρχου Καρπενησίου Κωνσταντίνου Ιατρίδη, από την κόρη του. Ήταν γόνος μιας οικογένειας από τις παλαιότερες και επιφανέστερες του Καρπενησίου, με σημαντική κτηματική περιουσία στην Ευρυτανία κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Προγονοί του ήταν ο Ιωάννης Χατσόπουλος, δημογέροντας Καρπενησίου κατά τον 18ο αιώνα, ο Αθανάσιος Χατσόπουλος ο ήρωας του 1821, ο οποίος ήταν στην 2η πολιορκία του Μεσολογγίου, όπου έδωσε από την περιουσία του για τη συντήρηση των στρατιωτών και επί Καποδίστρια διορίσθηκε σε διάφορες δημόσιες θέσεις. Οι δύο παππούδες του ήταν βουλευτές σε Ευρυτανία και Αιτωλοακαρνανία, ενώ οι θείοι του ήταν καθηγητές στο Πολυτεχνείο. Από μικρός διακρίνεται για την ευφυία του και για το ταλέντο του στη μηχανολογία και στα ηλεκτρονικά.. Ήταν θαυμαστής του μεγάλου εφευρέτη Θωμά Έντισον, του οποίου το έργο μελέτησε και ασχολήθηκε εξονυχιστικά. Σπινθηροβόλο, ανήσυχο, δημιουργικό πνεύμα. Τον συντρόφευε μια δημιουργική αισιοδοξία, ήθελε να δημιουργήσει, να βοηθήσει τον άνθρωπο, την κοινωνία. Μαθητής Γυμνασίου ακόμη, στα πρώτα εφηβικά του χρόνια, σε ηλικία 14 ετών, την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής, κατασκεύασε κρυφά από τους γονείς του, στο υπόγειο του επιταγμένου σπιτιού του στη Φιλοθέη το πρώτο του ραδιόφωνο από πράγματα που έβρισκε στα σκουπίδια, από το οποίο άκουγε τον απαγορευμένο, τότε, ραδιοφωνικό σταθμό του BBC, χωρίς μάλιστα να γίνεται αντιληπτός από τους Γερμανούς. Σπούδασε στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο Αθηνών, με υποτροφία του οποίου το 1948, όταν ήταν στο τρίτο έτος, πήγε στις ΗΠΑ για το διδακτορικό του. Ο Χατσόπουλος έγινε δεκτός στο ΜΙΤ (Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης) των ΗΠΑ, από όπου το 1950 πήρε το πτυχίο του, το 1954 το μεταπτυχιακό του στη Μηχανολογία και το 1956 ολοκλήρωσε και το διδακτορικό του. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, άρχισε να διδάσκει. Ομότιμος Ανώτερος Λέκτορας Μηχανολογίας στο ΜΙΤ, ισόβιο μέλος δίδαξε στο ΜΙΤ από το 1956 έως το 1990. Για τα μαθήματα που παρέδιδε ως λέκτορας στο ΜΙΤ, ο ίδιος είχε πει: «Η διδασκαλία, αυτός είναι ο στόχος μου. Δεν μου αρέσει το γκολφ, αλλά μου αρέσει να διδάσκω. Το διασκεδάζω όταν διδάσκω!» Οι φοιτητές του κάνουν λόγο για έναν εμπνευσμένο δάσκαλο με μεταδοτικότητα.

Γιάννης Ριτσώνης, ερμηνευτής δημ. τραγουδιών

 ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΕΓΙΝΕ ΦΤΩΧΟΤΕΡΟ

- Ο ερμηνευτής Γιάννης Ριτσώνης έφυγε από τη ζωή -

Το «αηδόνι» του Φθιωτικού Τυμφρηστού, Γιάννης Ριτσώνης, σίγησε οριστικά  τη γλυκόηχη λαλιά του, αφού έφυγε απροσδόκητα από τη ζωή την Τετάρτη 20-9-2017 ση ηλικία μόλις 66 ετών στη Μακρυρράχη Δομοκού όπου ζούσε με την οικογένειά του, προδομένος από την καρδιά του, βυθίζοντας στο πένθος τον καλλιτεχνικό κόσμο και τους θαυμαστές του.

Οι συγγενείς, φίλοι, γνωστοί & θαυμαστές του τον συνόδευσαν στο τελευταίο «αντίο» την Παρασκευή 22-9-2017 στη γενέτειρά του τον Άγιο Γεώργιο Φθιώτιδας.

Ο Γιάννης Ριτσώνης ήταν γόνος μουσικής οικογένειας, αφού ο πατέρας του Βαγγέλης Ριτσώνης υπήρξε επαγγελματίας, αυτοδίδακτος λαουτιέρης. Ο Γιάννης σε ηλικία μόλις 16 ετών τραγουδούσε κι έπαιζε κιθάρα. Για μισό αιώνα «σημάδεψε» ευεργετικά το δημοτικό τραγούδι, ως άξιος γνήσιος ερμηνευτής στα πανηγύρια, τους γάμους, τις βαφτίσεις και γενικά στα γλέντια κυρίως της Ρούμελης, με συνεργάτες καταξιωμένους μουσικούς καλλιτέχνες.

Η αγάπη του για το παραδοσιακό δημοτικό τραγούδι υπήρξε παραδειγματική. Γι’ αυτό το λόγο προτιμούσε να ερμηνεύει τα γνήσια, δίχως να τα κακοποιεί, παραλλάσσοντας μουσική και στίχους.

Ακολουθεί ένα μικρό φωτογραφικό αφιέρωμα στη μνήμη του που αναφέρεται κυρίως σε πανηγύρια της Δυτικής Φθιώτιδας, όπου κυρίως έδρασε. Οι φωτογραφίες περιήλθαν στο αρχείο μου από τον πατέρα του Βαγγέλη, όταν ζούσε, από τον Τυμφρηστιώτη βιολιτζή Γιάννη Ευθυμίου καθώς και από συνεργάτες του.

Ο Γιάννης Ριτσώνης, δεύτερος από δεξιά, στο χωριό του Άγιο Γεώργιο 

κατά τα Γυμνασιακά του χρόνια

Πανηγύρι του Σωτήρος στον Τυμφρηστό , όπου στη δημοτική ορχήστρα συμμετέχει

 ο κιθαρίστας και τραγουδιστής Γιάννης Ριτσώνης  με ηλεκτρική κιθάρα, το  έτος 1959

Πανηγύρι του Αγ. Κων/νου στη Μεσαία Κάψη το 1970. Κιθαρίστας 

και τραγουδιστής Γιάννης Ριτσώνης

Θανάσης Τσιμάρας

ΕΚΛΙΠΟΥΣΕΣ  ΜΟΡΦΕΣ  

από την ανθρωπογεωγραφία του  χωριού μας

Πρόσφατα (Μάιος 2016) απεβίωσε ο χωριανός μας δικηγόρος Θανάσης Τσιμάρας. Ο ίδιος διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην τοποθέτηση του ανδριάντα του ομηρικού Αχιλλέα στην πλατεία του χωριού μας Άη Γιώργη, ως πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Αγιωργιτών Αθήνας. Στη φωτογραφία (δεξιά), νεαρός δικηγόρος, με τον αχώριστο φίλο του αείμνηστο Κώστα Μυλωνά (αριστερά),  που τώρα πια ξαναντάμωσαν στην αιωνιότητα!

Πηγή φωτό: Λεύκωμα «Άσβεστες Μνήμες» του Τάκη Ευθυμίου

Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου