‘‘Χαίρε
Θρακικής γης υπερόχων βλάστημα’’
[Καραθεοδωρής & Αϊνστάιν]
του Φοίβου Ιωσήφ
Προορισμός
και έδρα μας είναι πάντοτε η Ξάνθη, το λουλούδι της Θράκης, το αγλάισμα της
Βόρειας Ελλάδας. Μια πόλη με κόσμια ζωντάνια, κατοίκους με ήθος και, για να μην
κρυβόμαστε, με λιχουδιές που βάζουν σε πειρασμό όλους τους αποδημήσαντες να
ξαναγεννηθούν σ’ αυτή την πόλη. Την πόλη αυτή την ψάξαμε, την ερευνήσαμε, την
ιχνηλατήσαμε, την ανακαλύψαμε και γι’ αυτό είπαμε να επισκεφθούμε και την
γειτονική ακριτική Κομοτηνή. Φθάσαμε απογευματάκι όταν ο ήλιος είχε γείρει
αρκετά και τα σπίτια της Κομοτηνής κοκκίνιζαν
πια από τις πλάγιες σπαθιές του ήλιου. Ενεργή πόλη με κυκλοφορία έντονη και
τσούρμο φοιτητόκοσμο να περιδιαβαίνει την κεντρική πλατεία γελώντας και
ασπαζόμενο τη χαρά και την ξεγνοιασιά της ζωής. Ωραία που ‘ναι η νιότη, μπορείς
και κάνεις όνειρα και προγράμματα, το μέλλον είναι μεγαλύτερο και φωτεινότερο
από το παρελθόν, ένας κάμπος γεμάτος χρώματα και επιδιώξεις. Η πλατεία μεγάλη
και αν υπολογίσεις εκεί που ενώνεται με ένα καταπράσινο πάρκο, μοιάζει
τεράστια. Κάπου προς την δυτική αρχή είδαμε ένα σιδερένιο άγαλμα.
Πλησιάσαμε και διαπιστώσαμε πως ήταν ο
ανδριάντας του μεγάλου Έλληνα μαθηματικού Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή.
Στη βάση του ανδριάντα διάβασα τις
λέξεις του τίτλου του σημερινού άρθρου: «Χαίρε Θρακικής γης υπερόχων βλάστημα».
Και είναι ο Καραθεοδωρής πραγματικά ένας άνθρωπος υπερόχων βλάστημα.
