LOREENA MCKENNITT-Η ΜΟΥΣΑ ΤΩΝ ΜΥΘΩΝ

Loreena McKennitt: Η Μούσα των Μύθων 
& των Λαϊκών Εθίμων των λαών

Οι λέξεις που θα μπορούσαν να περιγράψουν το περιεχόμενο της μουσικής της McKennitt είναι: ταξιδιάρικη, μυστηριώδης, αινιγματική, ατμοσφαιρική, μυσταγωγική. Μια μουσική που σε ταξιδεύει σε ένα κόσμο ηρεμίας και ονείρου, γεμάτο γοητεία και εκστατικούς ρυθμούς. Αιθέρια φωνητικά και μελωδίες που αγγίζουν τα συναισθήματά μας και μας μεταφέρουν σε μαγευτικές και ονειρικές περιπλανήσεις, σε κόσμους που μπορεί ποτέ να μην έχουμε πάει υλικά, αλλά μας μεταφέρει νοητά η μουσική από μόνη της! Κάθε τραγούδι της McKennitt είναι σαν ένας πίνακας ζωγραφικής, σαν ένα τοπίο λαϊκών εθίμων από μια άλλη μακρινή χώρα...Σε μια άλλη εποχή οι μούσες έδιναν έμπνευση στους ποιητές, οι βάρδοι χρησιμοποιούσαν τις λαϊκές παραδόσεις και τους θρύλους για να δίνουν έμπνευση στο λαό σε μια ρομαντική εποχή... Σήμερα σε μια υλική και τεχνολογική εποχή όπου η φαντασία και η δημιουργικότητα τείνουν να εξαφανιστούν, μας δίνει έμπνευση η μουσική... έχουμε λοιπόν τη σύγχρονη μούσα που μας ταξιδεύει... Loreena McKennitt!

Πηγή: http://www.musicheaven.gr

Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου

Εφτά ποτάμια

« Εφτά ποτάμια »

Μουσική - Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης

Τραγούδι: Γιάννης Χαρούλης

Εκστατική μυσταγωγία από  τη συγκλονιστική ερμηνεία του Γιάννη Χαρούλη στα Λελέϊκα Υπάτης, στο περσινό 5⁰ Φεστιβάλ Οίτης, 29-9-2011,  ένα συναρπαστικό ταξίδι μέχρι «…του συμπάντου το λυτρωμό…»

                                 « Εφτά ποτάμια »

               Εφτά ποτάμια σμίξαν και τρεις καημοί

               κι είπανε να μερώσουνε μια στιγμή

               οι θάλασσες κοπάσαν κι οι στεναγμοί

               εννιά σπαθιά γυμνώσανε στη γραμμή.

Άη Γιώργης

Ά η   Γ ι ώ ρ γ η ς 

Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Στίχοι: Φίλιππος Γράψας
Ερμηνεία: Μαριώ

"Ο μακρύς χειμώνας"

«Ο μακρύς χειμώνας»

[Αφιερωμένο στην πτώση της Πόλης & σε κάθε χαμένη πατρίδα]

Χαΐνηδες από το δίσκο " Το μεγάλο ταξίδι " 1997

Στίχοι-μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης. Ερμηνεία: Μαρία Κώτη

Με τ' ουρανού τα ντέρτια κι αν πηγαίνω μικρή να μου συμπαθείς
σαν την παλιά παρέα συνεπαίρνει και πως να την αρνηθείς.
Θέλω να σου μιλήσω για χαμένες πατρίδες αλλοτινές
προτού γενούν κι εκείνες παραμύθια και θύμησες μακρινές.