Άθλοι Ηρακλή & Γεωμυθολογία

 

ΟΙ ΑΘΛΟΙ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΩΜΥΘΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΓΕΩΛΟΓΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ κ. ΗΛΙΑ ΜΑΡΙΟΛΑΚΟΥ

[Του Τάκη Ευθυμίου]

Ως μαχόμενος εκπαιδευτικός είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τον Γεωλόγο καθηγητή κ. Ηλία Μαριολάκο μέσα από τα Γεωμυθολογικά σεμινάριά του. Η Γεωμυθολογία είναι η επιστήμη που, σε συνεργασία με άλλες επιστήμες, επιχειρεί την πραγματολογική ερμηνεία των μύθων μέσα από τις γεωλογικές ανακατατάξεις και τεχνικές παρεμβάσεις του ανθρώπου στη φύση. Από εδώ ορμώμενος δημοσιεύω περιληπτικά τις ενδιαφέρουσες Γεωμυθολογικές απόψεις του κ. Μαριολάκου, σχετικές με τους άθλους του Ηρακλή στο παρόν ιστολόγιο. Ας τις παρακολουθήσουμε…

Ο καθηγητής Ηλίας Μαριολάκος  χαρακτήρισε   τον Ηρακλή «παγκόσμιο γεωλόγο και μηχανικό». Και το δικαιολόγησε ως εξής: O Ηρακλής είναι γνωστός από τους 12 άθλους του. Οι 12 άθλοι του Ηρακλή, αν τους ταξινομήσει θεματολογικά κάποιος, θα δει ότι έχουν εμφανή σχέση με το νερό, με μεταλλεύματα και κυρίως με υδραυλικά έργα. Ο καθαρισμός του  στάβλου του  Αυγεία  έγινε με την εκτροπή των υδάτων ενός ή δύο ποταμών. Πέρα από αυτά, ο Ηρακλής σχετίζεται επίσης και με τα τεχνικά έργα των Μινύων στην Κωπαΐδα.

Η Θέτιδα σε χαρτονόμισμα

Η ΘΕΤΙΣ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΑΧΙΛΛΕΑ

Θέματα από την αρχαία Ελληνική μυθολογία σε παλαιότερα Ελληνικά τραπεζογραμμάτια δραχμών

Χαρτονόμισμα 5.000 δραχμών του 1947. Σύνθεση οπίσθιας πλευράς με τη Θέτιδα να φέρνει τα όπλα του Αχιλλέα πάνω σε θαλάσσιο άλογο.

Τα Ομηρικά έπη αποτέλεσαν από την αρχαιότητα βασική πηγή έμπνευσης για τους καλλιτέχνες, που κατασκεύαζαν τα νομίσματα των διαφόρων αρχαίων Ελληνικών πόλεων όσο και των αποικιών τους.

Τα αρχαία Ελληνικά νομίσματα με τη σειρά τους αποτέλεσαν αγαπημένο θέμα των σύγχρονων εθνικών νομισμάτων, τόσο των κερμάτων όσο και των χαρτονομισμάτων, με τον πλούτο των μυθολογικών θεμάτων τους και την ποιότητα της αισθητικής τους.

Το πιο συχνό θέμα που συναντάται στα νεότερα Ελληνικά τραπεζογραμμάτια πριν το Ευρώ στις δραχμές δηλαδή, ήταν οι απεικονίσεις αρχαίων Ελλήνων θεών.

Από τους Ολύμπιους θεούς η πιο συχνή απεικόνιση είναι η Αθηνά και ακολουθούν ο Ερμής, ο Δίας, ο Απόλλωνας, ο Ποσειδώνας, η Δήμητρα, ο Ασκληπιός και πιο σπάνια άλλων κατώτερων θεοτήτων, όπως η Νηρηίδα Θέτις μητέρα του ήρωα Αχιλλέα  και η νύμφη των πηγών και των δασών Αρέθουσα.

Πανέμορφα χαρτονομίσματα, τα οποία πέρα από την αισθητική τους αξία, μετέφεραν και την μυθική παράδοση, όπως αυτή μας παραδόθηκε από τους προγόνους μας.

 

Πηγή: «Μυσταγωγία - Μυθαγωγία - Φυσιολατρία και ευ ζην»

Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου

 

 

Το υπερατλαντικό ταξίδι του Ηρακλή

ΤΟ ΥΠΕΡΑΤΛΑΝΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ ΣΥΜΦΩΝΑ

ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΗΛΙΑ ΜΑΡΙΟΛΑΚΟ

 

Ιστορικό πρόσωπο που έφτασε ως τον Καναδά ήταν ο Ηρακλής της ελληνικής μυθολογίας, σύμφωνα με τον καθηγητή Γεωλογίας Ηλία Μαριολάκο.

Έφτασε χίλια χρόνια πριν από τον Μεγάλο Αλέξανδρο στον Ινδό ποταμό. Πέρασε από την Αιθιοπία, έφτασε ως τη Γροιλανδία και ίσως να πάτησε πρώτος το πόδι του στην Αμερική.

Ένας από τους πιο γνωστούς ήρωες της παγκόσμιας μυθολογίας – ο Ηρακλής – δεν ήταν μόνο ένας σπουδαίος υδραυλικός, μηχανικός και υδρογεωλόγος, όπως μαρτυρούν πολλοί από τους… δώδεκα άθλους του, αλλά και ο πρώτος που έκανε πράξη την παγκοσμιοποίηση και ο αρχιτέκτονας της μυκηναϊκής κοσμοκρατορίας, όπως υποστήριξε σε ομιλία του, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο ομότιμος καθηγητής Γεωλογίας και μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου Ηλίας Μαριολάκος.

«Ο Ηρακλής δεν είναι ένα πρόσωπο για να διασκεδάζουν τα παιδιά. Ούτε η ελληνική μυθολογία ένα παραμύθι για έναν φανταστικό κόσμο», λέει στα «ΝΕΑ» ο Ηλίας Μαριολάκος.

«Ο Ηρακλής είναι ένα ιστορικό – και όχι μυθικό – πρόσωπο, ένας άγνωστος μεγάλος κατακτητής, ήρωας-ιδρυτής πόλεων, πρώτος συνδετικός κρίκος του κοινού πολιτισμικού υποστρώματος των Ευρωπαίων, του μυκηναϊκού και κατά συνέπεια του ελληνικού πολιτισμού. Και η μυθολογία είναι η ιστορία του απώτερου παρελθόντος των κατοίκων αυτού του τόπου, που πολύ αργότερα θα ονομαστεί Ελλάς».

Ναός Ελλήνων

« Ο ΝΑΟΣ των ΕΛΛΗΝΩΝ »

Στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, βρίσκεται ο "Ναός των Ελλήνων", ο οποίος είναι κατασκευασμένος (προ δεκαετίας) από τον πρωταθλητή μαραθωνοδρόμο Αριστοτέλη Κακογεωργίου. Στο προαύλιο αυτού του "Ναού των Ελλήνων", μεταξύ άλλων αρχαιοελληνικών παραστάσεων, υπάρχει και το μοναδικό σε παγκόσμια κλίμακα (μαρμάρινο) γλυπτό της άγνωστης μητέρας των Ελλήνων, της Ορσηίδος, που στην αγκαλιά της κρατά τρυφερά τους γιους της Δώρο, Ξούθο, Αίολο, από τους οποίους προήλθαν οι κύριες φυλές των Ελλήνων

Ευχαριστούμε το συνεργάτη μας Γιώργο Καλλιώρα που μας το έστειλε

Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου

Ύλας & Νύμφες

«O  Ύλας και οι Νύμφες»

[Πίνακας του John William Waterhouse-19^ος αιώνας]

Ο Ηρακλής, κατά την εκδίωξη των Δρυόπων από τη Δρυοπίδα της Στερεάς Ελλάδας, σκότωσε τον Θειοδάμαντα και πήρε μαζί του τον Ύλα. Αργότερα, οι δύο ήρωες πήραν μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία, οπότε μια φορά όπου ο Ύλας πήγε να αναζητήσει πηγή νερού στη Μικρά Ασία, κοντά στην Κίο, τον άρπαξαν οι Νύμφες της περιοχής για την ομορφιά του. Από τότε ο Ηρακλής τον αναζητούσε απαρηγόρητος.

Λένε ότι η νύμφες τον έκαναν αντίλαλο. Η ιστορία της αρπαγής του Ύλα από τις Νύμφες έχει παίξει σημαντικό ρόλο τόσο στην ελληνιστική, όσο και στη ρωμαϊκή ποίηση των αυτοκρατορικών χρόνων. Η πραγμάτευσή της ως επεισοδίου της Αργοναυτικής Εκστρατείας υπάρχει στα Αργοναυτικά του Απολλώνιου του Ρόδιου, στο ομώνυμο έπος του Valerius Flaccus, στο 13ο ειδύλλιο του Θεοκρίτου, στους μύθους του Υγίνου, και στο 20ό ποίημα των ελεγειών του Προπέρτιου. Ο Νίκανδρος ο Κολοφώνιος είχε αφηγηθεί την ιστορία του Ύλα στα Ετερειούμενά του, ενώ ο Νόννος στα Διονυσιακάτου. Χαρακτηριστική για τη δημοτικότητά του μύθου στη λογοτεχνία είναι η φράση του Βιργιλίου, «cui non dictus Hylas puer?».

Πηγή: http://el.wikipedia.org

Επιλογή-Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου

Ο Διόνυσος

    ΤΟ… «ΦΙΛΑΡΑΚΙ» ΜΑΣ, Ο ΔΙΟΝΥΣΟΣ!

[του Μπάμπη Μώκου]

Ήρθε κι ο Σεπτέμβρης. Ο τρυγητής. Ήρθε κι ο τρύγος, η τελετουργία, το πανηγύρι της ζωής. Με χαρές, τραγούδια και …στη συγκομιδή, ερωτικά παιχνιδίσματα. Ας είναι καλά, όπου κι αν βρίσκεται, ο Χριστόπουλος, εκείνος ο εξέχων φαναριώτης ποιητής που συντήρησε την εκπληκτική παράδοση του αισθησιοκρατικού ανακρεοντισμού, βγάζοντας όλη του την πλούσια  λεκτική  στόφα στα βακχικά ποιήματα και στιχουργήματα που μιλούν για ανέμελη ευτυχία του έρωτα  στη διάρκεια του τρύγου.

Ας είναι καλά κι ο ρομαντικός Ραγκαβής που μέσα απ’ το ποίημά του

«Ο τρύγος» αποτυπώνει υπαινικτικά την ευτυχία και τη συναισθηματική ανύψωση  κάποιου τρυγητή, που την ώρα της συγκομιδής εξέφρασε τον έρωτά του  σε κάποια κοπελιά, που μαζί του μάζευε σταφύλια. Γράφει – μιλά, λοιπόν απευθυνόμενος στην υπόλοιπη παρέα που τον ειρωνεύονταν:

                                              «Πως γελάτε, ήταν χείλια

                                              όχι κόκκινα σταφύλια.

                                             Όπως θέλετε. Εγώ έτσι

                                              ηξεύρω να τρυγώ…»

Πάνας & Μαινάδες

Παρέα με τον Πάνα & τις Μαινάδες

(Του Γιώργου Καλλιώρα)

Σήμερα πηγαίνοντας για το χωριό είδα την αντάρα να έχει καταλάβει την αγαπημένη μου Όθρη, έκανα μια δέηση να κατέβει προς τα κάτω, προς την γειτονιά μου να την ζήσω από κοντά. Έφτασα στο περιβόλι, τάισα τα ζωντανά στα γρήγορα πήρα τα πράγματα μου, έλυσα τα σκυλιά και φύγαμε βιαστικά . Φαίνεται η μητέρα γη αφουγκράστηκε την επιθυμία μου και μου έκανε την χάρη.

Κάπου στην Θ’μαρόραχη με έσμιξε με την αντάρα. Την είδα να έρχεται προς το μέρος μου και σιγά-σιγά να με παίρνει στην αγκαλιά της. Αυτό το πανέμορφο συναίσθημα της επαφής με το άγνωστο με κατακυρίευσε. Αρχέγονοι φόβοι κατέλαβαν την ψυχή μου, γονιδιακές μνήμες και εικόνες που δεν έζησα  ποτέ ξεπρόβαλαν από παντού… Δεν έβλεπα δίπλα μου, δεν ήξερα, δεν καταλάβαινα που ήμουν αλλά δεν με ένοιαζε, ήξερα ότι εδώ η συνείδηση δεν είχε καμία θέση, εδώ αυτή την ώρα βασίλευε το υποσυνείδητο προχωρούσα με λαχτάρα στα τυφλά, η όραση μου ήταν πια άχρηστη. Με είχε καταλάβει η προσμονή για το τι θα συναντήσω, ήμουν στο βασίλειο του Πάνα του τραγοπόδαρου θεού, τον ένοιωθα δίπλα μου, τον άκουγα να μου ψιθυρίζει, τον ένοιωθα  να με αγγίζει. Τον άκουγα πότε να παίζει την φλογέρα του και πότε να ερωτοτροπεί με τις  Μαινάδες. Περίμενα να τις δω να ξεπροβάλουν μέσα από την αντάρα. Περίμενα  να δω τις νεράιδες και τα ξωτικά, ήξερα ότι ήταν κάπου εκεί, δίπλα μου, τις άκουγα που  τραγουδούσαν, χόρευαν, σφύριζαν και μου χαμογελούσαν, είχα γίνει ένα με τον κόσμο τους, είμαι πια μέλος της ομάδας τους…

Κάπου άκουσα τον σκύλο μου να γαβγίζει. Του σφύριξα και το ένοιωσα δίπλα μου... το κατάλαβα  να χαίρεται την αντάρα, ίσως αυτό έβλεπε αυτά που εγώ δεν μπορούσα να δω… Και ξαφνικά έτσι στα καλά καθούμενα όλα καθάρισαν η αντάρα χάθηκε σε δευτερόλεπτα και η ουτοπία έσβησε… Κοίταξα γύρω μου είδα την αντάρα να φεύγει βόρεια… Ανάσανα ελαφριά από την μύτη… ευχαριστώ ΜΗΤΕΡΑ… ένα ελαφρό αεράκι μου χάιδεψε το μέτωπο…

Χαμογελώντας πήρα τον δρόμο της επιστροφής. 

Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου

Ο Ηρακλής & η κοιλάδα του Σπερχειού

Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΟΥ ΣΠΕΡΧΕΙΟΥ

του Ευθυμίου Τάκη

Δικαιολογημένα ο Ηρακλής με τους άθλους του και το πλήθος των άλλων έργων του, καθιερώθηκε ως ο πιο συμπαθής ήρωας της ελληνικής μυθολογίας, αφού εξόντωσε θηρία, παράξενα τέρατα που απειλούσαν την ανθρώπινη ζωή, αντιμετώπισε θρασείς υπονομευτές της κοινωνικής ζωής και αναδείχτηκε ο θρυλικός ευεργέτης της ανθρωπότητας.

Εκτός από τους γνωστούς άθλους, οι μύθοι αναφέρουν κι άλλα θαυμαστά έργα του, που αποτελούν δοκιμασία του θάρρους, της καρτερικότητας του κι εκθειάζουν την υπεράνθρωπη σωματική του ρώμη.

Ο ημίθεος Ηρακλής έζησε κι έδρασε για αρκετά χρόνια και τερμάτισε τη ζωή του μέσα στην κοιλάδα του Σπερχειού. Ας απολαύσουμε την πορεία του, μέσα από τις μυθολογικές αναφορές, σ’ αυτόν τον ευλογημένο τόπο που λέγεται Φθία.

Οι Μεταμορφώσεις

ΟΙ  ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ
μέσα από τους Μύθους και τη Λαϊκή Παράδοση

                             Πεζός λόγος: Ευθυμίου Χρ. Τάκης

 Ποιητικός λόγος: Σαντάρμης Αν. Γιάννης

Οι μεταμορφώσεις είναι ένα μεγάλο κομμάτι των μύθων, των θρύλων και των παραδόσεων του λαού μας. Αυτές εντάσσονται σε διάφορες κατηγορίες, ανάλογα πως ήταν αρχικά τα πρόσωπα και πως από κάποια ενέργειά τους, καλή ή κακή, μεταλλάχθηκαν, άλλοτε προς το καλύτερο και άλλοτε προς το χειρότερο. Υπάρχει ομάδα μεταμορφώσεων, που μετασχηματίσθηκαν τα όντα από ανθρώπους, σε πουλιά, σε ερπετά, σε ζωύφια και σε θάμνους. Άλλες μεταμορφώσεις που τα όντα από θηλαστικά ζώα έγιναν πουλιά και το αντίθετο κι άλλες πάλι, αυτές παρατηρούνται σε πουλιά, σε ερπετά, σε δένδρα, που παρέμειναν με την ίδια ουσιαστικά πρώτη μορφή, αλλά με κάποιο σ’ αυτά πρόσθετο χαρακτηριστικό γνώρισμα, ύστερ’ από ευλογία του Χριστού, της Παναγίας ή Αγίου ή από καλή ανθρώπινη ευχή ή από βαριά κατάρα.